ΑΝ.Α.ΤΡΟΠΗ πρωτοβουλία κυπρίων φοιτητών

Archive for Νοέμβριος 2008

Ανοικτή Εκδήλωση – Κυριακή 16 Νοέμβρη

Posted by anatropipkf στο 13 Νοέμβριος, 2008

afisa2

Κάθε χρόνο, η πορεία για την καταδίκη του ψευδοκράτους καταλήγει σε ένα εθνικιστικό παραλήρημα. Τα αντιτουρκικά συνθήματα και γενικότερα η εθνικιστική εκτόνωση μέσα από τα ανάλογα τραγούδια και σημαιοστολίσματα είναι αυτά που κυριαρχούν και αναπόφευκτα χαρακτηρίζουν την πορεία. Από την μια πλευρά οι ελληνικές σημαίες και τα αντίστοιχα συνθήματα που παραπέμπουν σε εθνικιστικές ιδεολογίες, από την άλλη το πλήθος των κυπριακών σημαιών που παρουσιάζεται σαν αντιπρόταγμα, με αποτέλεσμα ένα «ελληνοκυπριακό» εθνικισμό. Όλα αυτά μέσα σ’ ένα κλίμα τρομοκρατίας και υπό την συνοδεία μελών γνωστών φασιστικών οργανώσεων, για τους οποίους η σημερινή πορεία της ΕΦΕΚ, αποτελεί πρόσφορο πεδίο δράσης.

Σαν ΑΝ.Α.ΤΡΟΠΗ, επιλέγουμε ν’ απέχουμε από την συγκεκριμένη πορεία. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να νομιμοποιήσουμε με την παρουσία μας τα εθνικιστικά χαρακτηριστικά που έχει, αρνούμενοι να συμβάλουμε στην ανατροφοδότηση του εθνικιστικού χώρου. Είναι αδιανόητη για μας, η συμπόρευση στον δρόμο μαζί με ακραία εθνικιστικά στοιχεία και αντιλήψεις, που έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με τις πεποιθήσεις μας.

Για μας ο εθνικισμός είναι η ιδεολογία που ανάγει τα όποια κοινά χαρακτηριστικά (καταγωγή, γλώσσα, παράδοση κ.ά.) σε καθοριστικό στοιχείο για την συμβίωση των ανθρώπων εντός ενός κράτους (π.χ. «Η Κύπρος είναι ελληνική»). Σε τελική ανάλυση, εθνικισμό αποτελεί η αίσθηση ανωτερότητας του δικού μας λαού έναντι των άλλων. Είναι η ιδεολογία του συστήματος, με την οποία νομιμοποιείται η εκμετάλλευση των κατώτερων στρωμάτων και μεταναστών. Έτσι καταλήγει όπλο στα χέρια του κράτους για να διασπά τα κοινά συμφέροντα της εργατικής τάξης, ανεξάρτητα εθνικότητας. Εδώ είναι που πρέπει να διδαχθούμε από την πρόσφατη κυπριακή ιστορία, όπου έχουμε πολλές αιματηρές εμπειρίες, με τραγικά αποτελέσματα, που οφείλονται στον εθνικισμό ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων.

Πορείες με τέτοια χαρακτηριστικά δεν βοηθούν στην επίτευξη λύσης του κυπριακού προβλήματος, αντιθέτως οξύνουν τις αντιπαραθέσεις και τις συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν πως το κυπριακό πρόβλημα δεν γεννήθηκε με την τουρκική εισβολή ούτε τελειώνει εκεί. Για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, οι κυρίαρχες τάξεις μέσα και έξω από την Κύπρο έκαναν ό,τι περνούσε απ’ το χέρι τους για να οδηγήσουν τις δύο κοινότητες στη σύγκρουση. Η τουρκική εισβολή αποτελεί το αποκορύφωμα της σύγκρουσης αυτής και την μεγαλύτερη νίκη των θεωριών του διαχωρισμού. Και εδώ πρέπει να αναγνωρίσουμε τις ιδιαίτερες ευθύνες που αναλογούν στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, που, υπό τις κατευθύνσεις της ηγεσίας της, ήταν αυτή που προηγουμένως καταπίεζε οικονομικά και κοινωνικά τους τουρκοκυπρίους.

Ενάντια στα αδιέξοδα και τη διχόνοια που σπέρνουν τα «εθνικά συμφέροντα» της κάθε «πλευράς», προτάσσουμε τους κοινούς αγώνες ελληνοκυπρίων-τουρκοκυπρίων. Το 1948, στις μεγαλειώδεις απεργίες των μεταλλωρύχων, η ενότητα ελληνοκυπρίων τουρκοκυπρίων είναι που έφερε υλικές κατακτήσεις. Σήμερα είναι που πρέπει να αναβιώσουμε και συνεχίσουμε μαζί τον αγώνα των τουρκοκυπρίων του 2003, όταν βγήκαν χιλιάδες στους δρόμους αμφισβητώντας την κυριαρχία της Τουρκίας και ζητώντας την επανένωση της Κύπρου. Σήμερα είναι που ο απλός κόσμος πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για να βρούμε τον κοινό μας βηματισμό.

Posted in Δράσεις - Γεγονότα, ΕΦΕΚ Αθήνας, Εθνικισμός - Ρατσισμός, Κυπριακό | Leave a Comment »