ΑΝ.Α.ΤΡΟΠΗ πρωτοβουλία κυπρίων φοιτητών

Archive for the ‘Ειδήσεις’ Category

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 27/12

Posted by anatropipkf στο 21 Δεκέμβριος, 2009

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται έξαρση ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων εναντίον μεταναστών και νεαρών κυρίως στην εντός των τειχών Λευκωσία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Φανερωμένης. Οι επιθέσεις αυτές δεν είναι άσχετες με την εμφάνιση και δράση νεοφασιστικών ομάδων τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο. Η διαδικασία επανένωσης του τόπου και η παγκόσμια οικονομική κρίση δημιουργούν συνθήκες που οι νεοφασιστικές ομάδες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν, με στόχο την καλλιέργεια της ξενοφοβίας και την παρεμπόδιση της λύσης του Κυπριακού.

Στις 27 του Δεκέμβρη συγκεκριμένη νεοφασιστική ομάδα, το ΕΛΑΜ, διοργανώνει πορεία με σύνθημα “ένας ξένος εργάτης = ένας άνεργος”, το οποίο παραπέμπει άμεσα στο ναζιστικό σύνθημα “4 000 000 Εβραίοι ίσον 4 000 000 άνεργοι”, που άνοιξε το δρόμο στο Ολοκαύτωμα.

Η σύνδεσή τους με νεοναζιστικές ομάδες του εξωτερικού, όπως την ελληνική “Χρυσή Αυγή”, την ιταλική Forza Nuova και το γερμανικό, ακροδεξιό κόμμα NPD καθώς και με τις ξεκάθαρες αναφορές στην ΕΟΚΑ Β και στο δικτάτορα Μεταξά, με πορείες στρατιωτικού τύπου σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας κατά τη διάρκεια των οποίων επιτίθενται σε μετανάστες, δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο.

Θέλουν να δημιουργήσουν κοινωνική ένταση και να μας οδηγήσουν σε σκοτεινές εποχές του παρελθόντος, των οποίων οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και οι συνέπειες τραγικές.

Καλούμε όλους τους ευαισθητοποιημένους και δημοκρατικούς πολίτες και φορείς, τις οργανώσεις νεολαίας, τα κόμματα και τις συντεχνίες, να αντισταθούν δυναμικά και έμπρακτα σ’ αυτή την απειλή.

Στην Κύπρο, αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχουμε βιώσει το φασισμό και τις συνέπειές του. Η κοινωνία δεν πρέπει να τους αφήσει να δράσουν ανενόχλητοι για ακόμη μια φορά. Αυτή τη φορά θα πρέπει να μας βρουν μπροστά τους. Κανένα δημοκρατικό δικαίωμα σ’ αυτούς που θέλουν να καταργήσουν τη δημοκρατία.

Καμία ανοχή στους εχθρούς της ελευθερίας! Καμία ανοχή στο φασισμό!

Όλοι μαζί στην αντιφασιστική – αντιρατσιστική πορεία την Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009 και ώρα 15.30 στην Πλατεία Ελευθερίας.

Αντιφασιστική Πρωτοβουλία

Posted in Ειδήσεις | 4 Σχόλια »

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ… ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ(!?!)

Posted by anatropipkf στο 1 Δεκέμβριος, 2009

Στις 6 Δεκέμβρη το Δ.Σ. της ΕΦΕΚ αποφάσισε να ορίσει, παρά το τι σηματοδοτεί αυτή η μέρα, την νέα Γενική Συνέλευση. Για μας όσο σημαντικές κι αν είναι οι Γενικές Συνελεύσεις, αυτές δεν μπορεί αν γίνονται ανεξάρτητα από τις κοινωνικές συνθήκες στις οποίες τις δημιουργούν. Για να το πούμε και πιο απλά, καμία Γενική Συνέλευση δεν μπορεί να ξεχάσει, να προσπεράσει ή να ξεπεράσει ότι τη μέρα αυτή δολοφονήθηκε ένας μαθητής 16 χρονών. Την μέρα αυτή όλα τα πανεπιστήμια της χώρας θα είναι κατειλημμένα και όλοι οι φοιτητές θα διαδηλώνουν στους δρόμους για τα αιτήματα του Δεκέμβρη που τέθηκαν αλλά δεν εκπληρώθηκαν. Η μέρα αυτή, εμάς τουλάχιστον, θα μας βρει στους δρόμους να διαδηλώνουμε, και ν’ απαιτούμε αυτά που οι Γενικές Συνελεύσεις της ΕΦΕΚ δεν προσπάθησαν μέχρι στιγμής να θέσουν: τις αποφάσεις που πάρθηκαν για μας χωρίς εμάς!

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ, ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Ανεξάρτητη Αριστερή ΤΡΟΠΗ
Πρωτοβουλία Κυπρίων φοιτητών

Posted in Ειδήσεις | 2 Σχόλια »

Προβολή – Συζήτηση 15 Νοεμβρίου 2009

Posted by anatropipkf στο 10 Νοέμβριος, 2009

afisa-ekdilwsi-15-11-09

Η αφίσα της εκδήλωσης σε ψηλής ανάλυσης pdf

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »

Ανοικτή Συζήτηση – Προβολή

Posted by anatropipkf στο 3 Απρίλιος, 2009

afisa-istoria2-small

Posted in Ειδήσεις | 2 Σχόλια »

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΦΕΚ

Posted by anatropipkf στο 2 Απρίλιος, 2009

Στις 5 του Απρίλη θα διεξαχθούν οι εκλογές της ΕΦΕΚ για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ). Οι εκλογές από μόνες τους είναι μια διαδικασία που επί της ουσίας μας καλεί να αρνηθούμε και να παραχωρήσουμε εν λευκώ το δικαίωμά μας να αποφασίζουμε για τα θέματα που μας αφορούν, σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Μια ομάδα που έχει την εξουσία να δρα σαν «φοιτητικό κοινοβούλιο», αποφασίζοντας για μας χωρίς εμάς μέσα στους τέσσερις τοίχους του Διοικητικού Συμβουλίου, χωρίς ούτε καν κάποιο μηχανισμό ελέγχου από τον κόσμο που τους ψήφισε. Ακριβώς αυτή η λογική της εν λευκώ ανάθεσης οδηγεί τελικά στην παθητικότητα, στην απομάκρυνση από την πολιτική πραγματικότητα και τη δράση.

Ήδη εδώ και πολύ καιρό, όπως θα έχετε διαπιστώσει, όλες οι παρατάξεις έχουν ξεκινήσει τον “προεκλογικό αγώνα” με τις καθιερωμένες επισκέψεις στα σπίτια φοιτητών, τα πάρτυ, τα μπουζούκια και όχι μόνο. Ένα προεκλογικό αγώνα στον οποίο αυτοπροβάλλονται ως η μοναδική «υπεύθυνη δύναμη κοντά στους φοιτητές», «δύναμη διεκδίκησης», «αυτόνομοι», «ασυμβίβαστοι πατριώτες» με μοναδικό σκοπό να χρησιμοποιήσουν την ψήφο και την συναίνεσή μας για να υποστηρίξουν τις δικές τους απόψεις και τα όποια κομματικά ή μη συμφέροντα τους, με καμία από αυτές να αναγνωρίζει την ανάγκη για να γίνονται συχνότερες Γενικές Συνελεύσεις (ΓΣ) με την ουσιαστικότερη εμπλοκή των ίδιων των φοιτητών.

Εμείς σαν ΑΝΑΤΡΟΠΗ, μετά από δύο χρόνια κριτικής παρουσίας και δράσης εντός και εκτός του συλλόγου της ΕΦΕΚ, αποφασίσαμε φέτος να συμμετέχουμε και στις εκλογές. Συμμετέχουμε χωρίς να έχουμε αυταπάτες ότι μέσω των εκλογών θα επέλθουν ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και δράσης της ΕΦΕΚ, πόσο μάλλον στο κυπριακό φοιτητικό κίνημα. Από τη στιγμή όμως που οι εκλογές αποτελούν την μοναδική πηγή εξουσίας των παρατάξεων, τον μηχανισμό αναπαραγωγής όλων αυτών των λογικών που είμαστε ενάντια, θεωρούμε πως δεν έχουμε την πολυτέλεια να σφυρίζουμε αδιάφορα, αφήνοντας τους το πεδίο ελεύθερο να κάνουν «τη δουλειά τους». Επίσης η συμμετοχή μας στις εκλογές, είναι δυστυχώς, στο στάδιο που βρίσκεται η ΕΦΕΚ και με τον τρόπο που είναι δομημένη, ένα αναγκαίο κακό για να αποκτήσουμε ακόμα ένα πεδίο δράσης και άσκησης πιέσεων για την προσπάθεια μας να πετύχουμε ένα ριζικά διαφορετικό τρόπο λειτουργίας της στο μέλλον. Έναν τρόπο λειτουργίας που θα στηρίζεται σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και θα δίνει στους φοιτητές τους ίδιους τα ινία του οργάνου.

Με την κίνησή μας αυτή, δε σημαίνει ότι αποδεχόμαστε την κατάσταση που επικρατεί στο Σύλλογο, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται μόνο “από τα πάνω” στο ΔΣ, χωρίς τις Γενικές Συνελεύσεις, όπου μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι φοιτητές.

Ακόμα λοιπόν και αν καταλήξουμε με έδρα στο ΔΣ, εμείς θα απαιτούμε σε κάθε φάση όπου τίθενται σοβαρά ζητήματα να συγκαλείται Γενική Συνέλευση, ενώ σε επουσιώδη ζητήματα θα επιδιώκουμε να δεσμεύεται το ΔΣ από τις αγωνιστικές αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων.

Θεωρούμε ότι ένας σύλλογος είναι δημοκρατικός μόνο όταν γίνονται ΓΣ στις οποίες όλοι οι φοιτητές μπορούν να συμμετέχουν, να συζητούν, να εκτίθενται καθαρά και ζωντανά όλες οι πολιτικές απόψεις, να αποφασίζουν όλοι. Γι’ αυτό και η δημοκρατία της ΕΦΕΚ δεν καθορίζεται από τους συσχετισμούς των παρατάξεων στο ΔΣ. Η πραγματική δημοκρατία κρίνεται στις διαδικασίες της μαχητικής διαπάλης των ιδεών, στις μαζικές διαδικασίες όπου όλοι μπορούν να εκφραστούν. Σίγουρα όμως δεν μας αρκεί ούτε ο τρόπος με τον οποίο γίνεται σήμερα η μοναδική συνέλευση της χρονιάς. Εκεί, δικαίωμα λόγου έχουν μόνο οι παρατάξεις, δεν γίνονται ερωτήσεις στους ομιλητές ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται με τη μορφή ψηφισμάτων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που είδαμε να εγκρίνονται αντιθετικά μεταξύ τους ψηφίσματα, που κατατίθενται από διαφορετικές παρατάξεις. Αυτό δε γίνεται τυχαία, αφού η πλειοψηφία τους δεν τα αναγνωρίζει ούτε και προωθεί την εφαρμογή τους. Πιστεύουμε ότι η ψηφοφορία πρέπει να γίνεται ανάμεσα σε πλαίσια που θα περιέχουν όλα τα ζητήματα και τη συνολική αντίληψη της κάθε παράταξης ή οποιουδήποτε θέλει να καταθέσει την πρότασή του.

Με βάση τα παραπάνω, τασσόμαστε ενάντια στην ΠΟΦΕΝ. Αυτό δε σημαίνει ότι είμαστε ενάντια στην ενοποίηση του κυπριακού φοιτητικού κινήματος, αλλά ότι διαφωνούμε με τον υπάρχοντα τρόπο πραγμάτωσής της. Στην ΠΟΦΕΝ συμμετέχουν αντιπρόσωποι με βάση την εκλογική τους δύναμη. Είναι δηλαδή και αυτή απομακρυσμένη από τις συλλογικές διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων, με βάση τους συσχετισμούς μίας στιγμής (δηλαδή των εκλογών). Εμείς έχουμε μία εντελώς διαφορετική πρόταση για τη λειτουργία και την ενοποίηση των συλλόγων. Θέλουμε να γίνονται συχνές ΓΣ και από αυτές, σε τακτά χρονικά διαστήματα, να ορίζονται αντιπρόσωποι (διαφορετικοί κάθε φορά) που θα εκπροσωπούν τους συλλόγους σε ένα Συντονιστικό των Γενικών Συνελεύσεων. Εκεί θα εκφράζονται λοιπόν οι αποφάσεις των συλλόγων, με βάση τις Γενικές τους Συνελεύσεις, σε κάθε περίοδο που είναι εφικτή η παρουσία όλων των φοιτητών στην Κύπρο (αντικειμενικά τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι).

Στη μάχη των φοιτητικών εκλογών όλες οι πολιτικές δυνάμεις ξετυλίγουν το σύνολο της λογικής τους για όλα τα ζητήματα και κρίνονται βάσει αυτών. Σε αυτή τη μάχη θα συμμετέχουμε κι εμείς, για να εκφραστεί μία διαφορετική άποψη στο Σύλλογο, όπως φαίνεται και από τις θέσεις μας. Η άποψη αυτή θέλουμε κυρίως να εκφράζεται και να κρίνεται μέσα στις Γενικές Συνελεύσεις. Δεν επιδιώκουμε να γίνουμε χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη, δηλαδή να γίνουμε κι εμείς γραφειοκράτες στο ΔΣ. Στήριξη στην ΑΝΑΤΡΟΠΗ σημαίνει καταρχάς να γίνονται συχνότερες Γενικές Συνελεύσεις. Δε ζητάμε στήριξη για να γίνουμε διεκπεραιωτές του αγώνα και των διεκδικήσεων των φοιτητών, αλλά για να πιέσουμε οι φοιτητές να πραγματοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι τον αγώνα για τα ζητήματα που μας αφορούν, για την ανυποχώρητη πάλη, για τους μαζικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις του σήμερα και του αύριο.

ΑΝεξάρτητηΑριστερήΤΡΟΠΗ

Πρωτοβουλία Κυπραίων Φοιτητών

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »

ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Posted by anatropipkf στο 2 Απρίλιος, 2009

Η σημερινή πραγματικότητα μας βρίσκει να μιλάμε για το κυπριακό με πολύ διαφορετικούς όρους απ’ ότι παλαιότερα. Οι ελπίδες για άρση του αδιεξόδου στο κυπριακό, οι οποίες κατά κύριο λόγο οδήγησαν τους Κύπριους ψηφοφόρους στην εκλογή Χριστόφια τον περσινό Φεβρουάριο, άρχισαν ήδη να διαψεύδονται. Οι διαπραγματεύσεις άλλωστε, εξαρχής δεν αποτελούν από μόνες τους προϋπόθεση για επιτυχή λύση του κυπριακού και δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ξέχωρα από το γενικότερο πολιτικό σκηνικό, τόσο σήμερα όσο και τα χρόνια που προηγήθηκαν.

Καταρχήν οι διαπραγματεύσεις Χριστόφια – Ταλάτ, αποτελούν συνέχεια μιας σειράς γεγονότων ιστορικής σημασίας, με απαρχή την εξέγερση των Τουρκοκυπρίων το 2002-2003, το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003, τις διαδικασίες επίλυσης του κυπριακού με το σχέδιο Ανάν και το δημοψήφισμα, την απομάκρυνση του Παπαδόπουλου από την προεδρία και τέλος το άνοιγμα της οδού Λήδρας. Όλα αυτά ανέδειξαν μια βούληση αλλά και την ικανότητα των δύο κοινοτήτων για συμβίωση. Χαρακτηριστικά, 110 000 άτομα μετακινήθηκαν μέσω της οδού Λήδρας από το ένα κομμάτι του νησιού στο άλλο, μέσα στον πρώτο μήνα. Ταυτόχρονα όμως οι χειρισμοί διαφόρων πολιτικών κομμάτων και ΜΜΕ σε σχέση με το δημοψήφισμα, σε συνδυασμό με την πολιτική που ακολουθήθηκε, δημιούργησαν ορισμένα νέα εμπόδια: την έξαρση του εθνικισμού στην ε/κ πλευρά με την παράλληλη απογοήτευση των Τ/κ αλλά και την έναρξη μιας περιόδου αύξησης του πληθυσμού των εποίκων και εκμετάλλευσης των Τ/κ περιουσιών στο βόρειο τμήμα. Στο σημείο αυτό ας τονιστεί η σημασία του εθνικισμού ως αποτρεπτικό στοιχείο της λύσης. Αποτέλεσε και αποτελεί ακόμα στοιχείο διαχωρισμού του κυπριακού λαού που φέρνει ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από τη λύση και την ουσιαστική επανένωση. Γι αυτό και είναι τόσο λυπηρό το γεγονός ότι αποτελεί πραγματικότητα του φοιτητικού συλλόγου της ΕΦΕΚ Αθήνας, που ξεκινά κυρίαρχα από το Δράσις-ΚΕΣ (αλλά και την Πρωτοπορία) και καταλήγει να χρωματίζει καθετί που οργανώνει ο σύλλογος.

Ο εθνοτικός διαχωρισμός ανάμεσα στις δύο κοινότητες, αποτελεί σήμερα μία πραγματική και παγιωμένη κατάσταση. Ως εκ τούτου, μία λύση στα πλαίσια ενός ενιαίου κράτους, από τη στιγμή που είναι αντικειμενικά αδύνατο να ξεπεραστούν εν μία νυχτί οι εθνικές, οι οικονομικές και κοινωνικές αντιθέσεις, θα έχει ως, σχεδόν φυσικό, αποτέλεσμα την επιβολή της ισχυρότερης οικονομικά και πληθυσμιακά κοινότητας (δηλαδή της ελληνοκυπριακή) πάνω στην άλλη. Επιβολή και καταπίεση που αναπόφευκτα θα καταλήξει στο γνωστό δρόμο της διχοτόμησης και πιθανόν των συγκρούσεων του παρελθόντος. Αντίθετα αν δεν εθελοτυφλούμε και παραδεκτούμε ότι πάνω σ’ αυτό το νησί υπάρχουν, ζουν και αναπνέουν και Τουρκοκύπριοι, οφείλουμε να τους αναγνωρίσουμε τα ίσα δικαιώματα που έχουν στη διαχείριση αυτού του τόπου ως εθνική κοινότητα. Ένα σχέδιο που θα εξασφαλίζει την πολιτική ισότητα, δηλαδή την ισότιμη συμμετοχή των δύο κοινοτήτων στη διακυβέρνηση του κράτους, είναι πιστεύουμε ο μόνος τρόπος να απαντηθούν οι επιμέρους ανησυχίες της κάθε κοινότητας και να διασφαλιστεί πως καμία από αυτές δε θα μπορεί οικονομικά, στρατιωτικά ή με όρους πλειοψηφίας να κυριαρχήσει σε βάρος της άλλης.

Σήμερα, θεωρούμε πως μια συμφωνία που προβλέπει την ανατροπή της σημερινής διχοτομικής κατάστασης και το πέρασμα σε μια πολιτειακή δομή Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), όχι άνευ όρων βέβαια, μπορεί να αποτελέσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι Κύπριοι θα έχουν την δυνατότητα να παλέψουν, για να αντιμετωπίσουν τα κοινά τους δικαιώματα σε κάθε πτυχή της ζωής, στη δουλειά, στην παιδεία, στη δημοκρατία. Με τον όρο ΔΔΟ, εννοούμε την ύπαρξη δύο συνιστώντων κρατιδίων, ένα για την κάθε κοινότητα, με επιρροή σε αντίστοιχες εδαφικές ζώνες. Τα κρατίδια αυτά παρά τις αρμοδιότητες του καθενός, ενεργούν ως προς την εξωτερική πολιτική, την οικονομία και τις άλλες βασικές τους λειτουργίες υπό κοινή κυβέρνηση. Ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να αποτελέσει (με βάση τα δεδομένα που έχουμε), μία πρώτη κατάσταση για τη μετάβαση σε ένα ενιαίο κράτος όταν οι δύο κοινότητες ξεπεράσουν τους όποιους διαχωρισμούς κι όταν οι ίδιες μαζί το αποφασίσουν. Επομένως η ΔΔΟ είναι το πρώτο βήμα για την επανένωση και την ομαλή συνύπαρξή μας στο νησί και όχι το καταληκτικό.

Δεν αναμένουμε όμως μια συμφωνία ηγετών για να ξεκινήσουμε την προσπάθεια ουσιαστικής επαναπροσέγγισης ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Αντίθετα, με δεδομένα τα στενά χρονικά περιθώρια της λύσης του κυπριακού, σε Κύπρο αλλά και οπουδήποτε είναι δυνατό, θα πρέπει να οργανωθούν κοινές δράσεις με στόχο την επαναθεμελίωση της επαφής και της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Δράσεις στην κατεύθυνση οικοδόμησης ενός ενιαίου κινήματος Ε/κ και Τ/κ, με ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο, οργανωμένο από μαζικές συλλογικές διαδικασίες, με κοινά και αυτοτελή αιτήματα. Ο κοινός αυτός αγώνας εκτός από αντικατοχικός είναι ταυτόχρονα και ταξικός, έχοντας αφετηρία την υπεράσπιση των κοινών μας συμφερόντων και αναγκών, για κατοχύρωση ενιαίων δικαιωμάτων στο μισθό, στο χρόνο εργασίας, στις συνδικαλιστικές ελευθερίες, στην υγεία, στην παιδεία, στην κοινωνική ασφάλιση.

Ιδιαίτερο ρόλο στην προσπάθεια αυτή θα πρέπει να αναλάβουμε και εμείς ως φοιτητές. Γι’ αυτό θεωρούμε σημαντικό και επιλέγουμε να εμπλέκουμε στις διαδικασίες μας και Τουρκοκύπριους συμφοιτητές μας. Πέραν από αυτό όμως κρίνουμε αναγκαία την ουσιαστική υλοποίηση της περσινής απόφασης της γενικής συνέλευσης για σύσταση ανοικτών επιτροπών επαναπροσέγγισης. Μέχρι στιγμής η επιτροπή μαζεύτηκε μία μόνο φορά χωρίς πρακτικό άνοιγμα της δομής αυτής προς τον κόσμο. Εμείς προτείνουμε την τακτική σύγκληση της και την οργάνωση εκδηλώσεων όπως κοινά φεστιβάλ, ημερίδες κλπ σε Κύπρο και εξωτερικό. Τέτοια γεγονότα έχουν πρακτική σημασία για την πραγματική ενοποίηση του κυπριακού λαού και για τη μάχη ενάντια στον εθνικισμό, μακριά από μητέρες-πατρίδες, για να βρούμε ξανά όσα μας ενώνουν, αφήνοντας πίσω όσα πλαστά μας χωρίζουν. Και αυτό είναι το σημαντικότερο για να μπορέσει να επιβιώσει όποια λύση και αν βρεθεί στα χαρτιά.

ΑΝεξάρτητηΑριστερήΤΡΟΠΗ

Πρωτοβουλία Κυπραίων Φοιτητών

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ… …Ή ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ;

Posted by anatropipkf στο 2 Απρίλιος, 2009

Πολλή κουβέντα γίνεται τελευταία για το θέμα της ένταξης της Κύπρου στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (ΣγΕ). Ο ΣγΕ ιδρύθηκε μετά την κατάρρευση του Σοβιετικού μπλοκ, με σκοπό να εμπλακούν στα σχέδια του ΝΑΤΟ οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Στόχος του ΝΑΤΟ, ήταν και είναι η πλήρης στρατιωτική – οικονομική κυριαρχία σε όλο τον κόσμο, ακόμα και στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, που βρίσκονταν κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου σε άλλο στρατόπεδο.

«Ο ΣγΕ είναι ένα πρόγραμμα πρακτικής συνεργασίας μεταξύ του ΝΑΤΟ και τρίτων χωρών, στο οποίο οι χώρες αυτές μπορούν να χτίσουν ξεχωριστή σχέση με το ΝΑΤΟ, ανάλογα με τις προτεραιότητές τους» (από την ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ στο διαδίκτυο).

Με βάση τα παραπάνω, είναι τουλάχιστο αστείο να υποστηρίζει κανείς ότι ο ΣγΕ δεν αποτελεί κομμάτι του ΝΑΤΟ. Ένταξη στον ΣγΕ σημαίνει ένταξη, έστω και έμμεσα στο ΝΑΤΟ και σίγουρα, προετοιμασία για μελλοντική ένταξη στο ίδιο το ΝΑΤΟ. Τι να πρωτοπεί κανείς γι’ αυτό τον οργανισμό; Δε χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να δούμε το ρόλο του. Στην Κύπρο των ταραγμένων χρόνων της δεκαετίας του ’50, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ βοήθησαν στη δημιουργία της ΕΟΚΑ και της ΤΜΤ, με δύο στόχους: Πρώτο, την «αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου», με εκκαθαρίσεις κομμουνιστών (βάσει του σχεδίου Μάρσαλ που εφαρμόστηκε σε πολλές χώρες, όπως σε Ελλάδα – Τουρκία – Πορτογαλία με τις δικτατορίες, για να μην ενταχθούν οι χώρες αυτές στους αντιπάλους της Σοβιετικής Ένωσης). Και δεύτερο, την επίτευξη της διχοτόμησης, με την ταυτόχρονη επιδίωξη να εντάξουν την Κύπρο στο ΝΑΤΟ μελλοντικά. Τα σχέδια του ΝΑΤΟ στην Κύπρο, με την εμπλοκή προφανώς Μ.Βρεττανίας – ελληνικών και τουρκικών αστικών τάξεων – κυπριακής εκκλησίας, πραγματοποιήθηκαν. Αυτό που άφησαν στη μέση, είναι η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ;

ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ να ενταχθούμε σε ένα οργανισμό που έχει σπείρει τον όλεθρο και το θάνατο σε Γιουγκοσλαβία, Βοσνία, Κόσσοβο, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λίβανο και Παλαιστίνη; Που στο όνομα δήθεν της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας σφάζει αμάχους σε κάθε γωνιά του κόσμου; Ειδικά τώρα που ο καπιταλισμός περνά κρίση, θέλει να κάνει περισσότερους πολέμους, για να ελέγξει κι άλλο τα πετρέλαια και τους αγωγούς, για να καταπιέσει τους λαούς σε κάθε γωνιά της γης και να αυξήσουν οι εκμεταλλευτές τα κέρδη τους. Ποιος άραγε πληρώνει τους εξοπλισμούς τους; Οι εργαζόμενοι βέβαια των χωρών του ΝΑΤΟ, που αντί να δίνουν τα λεφτά για παιδεία, υγεία και πρόνοια τα δίνουν στα όπλα. Τα πτώματα μικρών παιδιών μας συγκινούν μόνο τη στιγμή που τα βλέπουμε στις τηλεοράσεις; Οι μνήμες μας από την τελευταία επίθεση στην Παλαιστίνη είναι ζωντανές. Θα συμφωνήσουμε στο έγκλημα;

Η κυβέρνηση Χριστόφια διαφωνεί με την ένταξη στο Συνεταιρισμό. Αλλά τι έχει να μας πει για το όταν ήταν συγκυβέρνηση, που άφηνε τα αεροπλάνα των αμερικανών πετούν στον εναέριο χώρο της Κύπρου για να ανεφοδιάζονται στις εγγλέζικες βάσεις για να πηγαίνουν μετά να βομβαρδίζουν στο Ιράκ; Που δίνει περισσότερα κονδύλια για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και κόβει τις αναβολές των στρατιωτών; Για τον ελλιμενισμό και έλεγχο πλοίου που κατευθυνόταν προς την Συρία, καθ’ υπόδειξη των Ισραηλινών και Αμερικανών, χωρίς να είναι υποχρεωμένος, απλά και μόνο για να δείξει καλό πρόσωπο, κι αυτό λίγες μέρες μετά το τέλος της εισβολής στη Γάζα; Για τις συμφωνίες που υπέγραψε ο Τ. Παπαδόπουλος με τις ΗΠΑ για τους πολέμους; Γιατί άραγε το ΑΚΕΛ δεν διοργανώνει πια, εδώ και χρόνια, πορείες ενάντια στις Βάσεις των Εγγλέζων; Πριν από λίγο καιρό η κυβέρνηση υπέγραψε αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία που προβλέπει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, παραχώρηση των κυπριακών λιμανιών για ελλιμενισμό και ανεφοδιασμό του γαλλικού στόλου, παραχώρηση αεροδρομίων. Με αυτό τον τρόπο, θέλουν να μετατρέψουν την Κύπρο σε προπύργιο του ευρωπαϊκού στρατού στη Μέση Ανατολή. Η Κύπρος συμμετέχει στη Βαλκανική Ταξιαρχία (κομμάτι του Ευρωστρατού) με μία διμοιρία που έχει κατασταλτικό ρόλο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Συμμετείχε στην άσκηση “Γόρδιος Δεσμός” ανάμεσα σε Ελλάδα και Ισραήλ, που ήταν η πρόβα τζενεράλε για μελλοντικό βομβαρδισμό στο Ιράν, με την παραχώρηση του κυπριακού εναέριου χώρου.

Βέβαια, ο πιο προκλητικός από όλους είναι ο ΔΗΣΥ. Που κάνει τα πάντα για να ενταχθεί η Κύπρος στο ΝΑΤΟ. Εκ μέρους του ΕΥΡΩΚΟ στο ευρωκοινοβούλιο, ο Γ. Μάτσης δε δίστασε να περάσει απόφαση (υπέρ 293, κατά 283 και 60 αποχές) που καλεί την Κύπρο να ενταχθεί στο ΣγΕ! Το επιχείρημα ενάντια στην κυβέρνηση είναι ότι θα έχουμε πρόβλημα με την Ε.Ε. και την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ). Αυτό, όντως δεν είναι κάτι αναληθές. Ισχύει λοιπόν ότι η ΕΕ θέλει να εντάσσονται όλα της τα μέλη που δεν είναι στο ΝΑΤΟ στο ΣγΕ, γιατί παρά τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, συνεργάζονται. Γι’ αυτό και πιέζουν την Κύπρο με κάθε τρόπο. Είναι μεγάλο λάθος να θεωρούμε ότι η ΕΕ είναι ειρηνική. Η ΕΕ συμμετείχε από το ’91 σε όλους τους πολέμους. Μαζί με το ΝΑΤΟ εφάρμοσαν το εμπάργκο ενάντια στον ιρακινό λαό, στερώντας του βασικά αγαθά δολοφονώντας έτσι 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους. Παρά τα λόγια, συμφώνησε στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας. Στέλνει σε κάθε άκρη της γης δήθεν «ειρηνευτικές» αποστολές για να διευκολύνει το έργο των ιμπεριαλιστών και να για να πάρει και αυτή μερίδιο της πίτας. Επίσης, συμφώνησε πλήρως στην τελευταία επέμβαση του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Ταυτόχρονα, δημιουργεί τον Ευρωστρατό, δηλαδή το δικό της πολεμικό οργανισμό, που θέλει να μοιάσει στο ΝΑΤΟ. Τα ευρωπαϊκά περιστέρια της ειρήνης είναι το ίδιο δολοφονικά με τα αμερικάνικα γεράκια του πολέμου. Αντί λοιπόν η «αριστερή» μας κυβέρνηση να πει ότι δε θέλουμε να συμμετέχουμε σε κανένα πολεμικό οργανισμό, ούτε του ΝΑΤΟ ούτε της ΕΕ, λέει ότι απλά δε θα έχουμε πρόβλημα με την ΕΕ! Μάλιστα, με το επιχείρημα ότι όταν κάλεσε η ΕΕ να πάει παρατηρητής στη Σομαλία στα πλαίσια της υπεράσπισης των πλοίων των εφοπλιστών από τους πειρατές, η Κύπρος ανταποκρίθηκε.

Ο λαός της Κύπρου έχει ήδη υποφέρει πολλά από τον πόλεμο. Δεν μας χρειάζονται κι άλλοι στρατοί. Οι εγγλέζικες βάσεις, η ΕΛΔΥΚ η ΤΟΥΡΔΥΚ, οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ, ο κυπριακός στρατός αρκούν και περισσεύουν. Ο κυπριακός λαός δε χρειάζεται ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε τον Ευρωστρατό, ούτε τα σχέδια της ΕΕ για την Άμυνα και την Ασφάλεια. Αντίθετα, μαζί, Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι, εργαζόμενοι και νεολαία πρέπει μαζί να αγωνιστούμε για την επανένωση του νησιού. Η μόνη απάντηση στους φετινούς εορτασμούς για τα 60χρονα του ΝΑΤΟ, είναι η ηχηρή άρνησή μας για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, στο Συνεταιρισμό δηλαδή του Πολέμου και της Εκμετάλλευσης.

60 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑΤΟ, Η ΙΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΧΟΥΝΤΕΣ, ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

  • ΝΑ ΜΗΝ ΕΝΤΑΧΘΕΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

  • ΝΑ ΜΗΝ ΕΝΤΑΧΘΕΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΕ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ

  • ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

  • ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ»

  • ΚΟΙΝΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ Ε/Κ – Τ/Κ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ

ΑΝεξάρτητηΑριστερήΤΡΟΠΗ

Πρωτοβουλία Κυπραίων Φοιτητών

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΟΥΣ, ΛΑΘΟΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟ …περί αλλαγής των βιβλίων ιστορίας

Posted by anatropipkf στο 2 Απρίλιος, 2009

Για πρώτη φορά στη σύγχρονη κυπριακή ιστορία, είδαμε να ανοίγει μια πόρτα ελπίδας με την εξαγγελία ως στόχου της χρονιάς την επαναπροσέγγιση και την ειρηνική συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Κι αυτό γιατί πιστεύουμε ότι δε νοείται λύση του κυπριακού αν δεν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τους εθνοτικούς διαχωρισμούς που μας μάθανε να θεωρούμε δεδομένους, πράγμα εφικτό, αν αντικρίσουμε την ιστορία απαλλαγμένοι από τις παρωπίδες του εθνικισμού και αναζητήσουμε την κοινή μας ιστορία.

Η ιστορία δεν είναι κάτι ουδέτερο ούτε κάτι ουρανοκατέβατο, αφού καταγράφεται από συγκεκριμένους ανθρώπους, με απόψεις και ιδεολογία. Άλλοι επιλέγουν να μην επηρεάζονται από τις προσωπικές τους θέσεις, παρουσιάζοντας πιο αντικειμενικά τα γεγονότα. Οι περισσότεροι όμως, επιλέγουν συχνά και συνειδητά να διαστρεβλώνουν την ιστορία, για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Αυτό συνέβη με τα σχολικά βιβλία ιστορίας, για να εμπεδωθεί ο διχασμός και να εξυπηρετηθούν τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Είναι βιβλία που αναπαράγουν τον εθνικισμό, τον πατριωτισμό, τη μισαλλοδοξία και τη θεωρία της υπεροχής των Ελλήνων σε βάρος των Τούρκων. Αποκρύπτουν σημαντικά γεγονότα της κυπριακής ιστορίας, όπως οι κοινοί αγώνες Ε/Κ και Τ/Κ εργατών, η ειρηνική συμβίωση των δύο κοινοτήτων, τα συμφέροντα και τις διαδικασίες που μας οδήγησαν στη διχοτόμηση, τα μαύρα χρόνια της δεκαετίας του 60. Αποκρύπτουν τις βιαιότητες και τις βαναυσότητες της δικής μας πλευράς, για να πιστεύουμε ότι οι Τούρκοι είναι ένας βάρβαρος λαός που το μόνο που ξέρει είναι να σκοτώνει και να βιάζει.

Παρ’ όλα αυτά η πρωτοβουλία αυτή της κυβέρνησης Χριστόφια αποδεικνύεται ότι δεν είναι από μόνη της αρκετή για να αντιστρέψει το κλίμα διχασμού και να φέρει έμπρακτα αποτελέσματα. Όλο το συντηρητικό κατεστημένο της χώρας, αυτοί που σήμερα βρίσκονται ακόμα σε θέσεις “κύρους” και εξουσίας, νιώθοντας ότι απειλούνται μπροστά στον κίνδυνο να αποκαλυφθεί ποιοι πραγματικά είναι, συσπειρώθηκαν χρησιμοποιώντας κάθε μέσο για να εμποδίσουν αυτή την προσπάθεια.

Τα τελευταία χρόνια μετά και την διάνοιξη των οδοφραγμάτων, ο απλός λαός απέδειξε ότι όχι μόνο μπορούμε να “συνυπάρχουμε δίπλα δίπλα οι δύο κοινότητες” αλλά τίποτα δεν μας χωρίζει από το να ζήσουμε πραγματικά μαζί στην καθημερινή ζωή μας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το στην ουσία δικοινοτικό Δημοτικό Σχολείου Αγίου Αντωνίου στη Λεμεσό και η Αγγλική Σχολή στη Λευκωσία. Άλλα θετικά στοιχεία αποτελούν το “αντισυμβατικό” (σε σχέση με τη μέχρι σήμερα “γνωστή” ιστορία) ερωτηματολογίου ομάδας μαθητών στο Λύκειο Αρχαγγέλου, τα δυο θεατρικά έργα στο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου με μηνύματα επαναπροσέγγισης, οι πρωτοβουλίες για συνεργασία Ε/Κ και Τ/Κ εκπαιδευτικών και μαθητών καθώς και η συγκρότηση της δικοινοτικής Πλατφόρμας Εκπαιδευτικών “Ενωμένη Κύπρος”. Τέτοιες είναι κινήσεις που δείχνουν τη διάθεση μέρους της εκπαιδευτικής κοινότητας να ξεπεραστούν οι εθνικές αγκυλώσεις που εμποδίζουν την κοινή μας ύπαρξη.

Όλες οι προσπάθειες, όπως είναι αναμενόμενο, βρίσκουν απέναντί τους τις έντονες αντιδράσεις των “αμαρτωλών του παρελθόντος” και όσων διασφαλίζουν συμφέροντα με τη σημερινή ερμηνεία της κυπριακής ιστορίας, των ξεπερασμένων αντιλήψεων που αυτή συντηρεί, με την καλλιέργεια του εθνικισμού. Τα δείγματα των στείρων αυτών αντιλήψεων είναι αρκετά. Οι αντιδράσεις γονέων και άλλων φορέων ενάντια στο μοντέλο σεβασμού ανάμεσα στις δύο κοινότητες, αντικατοπτρίζουν ακριβώς αυτές τις αγκυλώσεις. Ίδια και χειρότερη είναι η στάση των ΠΟΕΔ (Παγκύπρια Οργάνωση Ελλήνων Δασκάλων), ΟΕΛΜΕΚ (Οργάνωση Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Κύπρου) και της Οργάνωσης Γονέων Δημοτικής Εκπαίδευσης, όσον αφορά στις ανταλλαγές επισκέψεων μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών των δύο κοινοτήτων. Όσον αφορά στην ριζοσπαστική πρωτοβουλία για τα θεατρικά στο Ριζοκάρπασο, αυτή αντιμετωπίστηκε από την πλειοψηφία ως προκλητική και σκανδαλιστική.

Αν όλες οι πιο πάνω αντιδράσεις που προκύπτουν από αυτές τις αντιλήψεις μας προκαλούν αγανάκτηση, οι κατασκευαστές των πεποιθήσεων αυτών μας εξοργίζουν. Αυτοί δεν είναι άλλοι από τα πολιτικά κόμματα (ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ, ΔΗΣΥ) και ιδιαίτερα η Εκκλησία που ωρύονται ότι δε θα δεχθούν η ιστορία και η παιδεία να μετατραπούν σε πολιτικό εργαλείο που στόχο θα έχει την εξυπηρέτηση τάχα συγκεκριμένων πολιτικών σκοπιμοτήτων. Χρησιμοποιούν τη γνωστή παπαδοπούλεια τακτική του κλίματος φόβου, με το μπαμπούλα του “αφελληνισμού” της Κύπρου. Οι διακηρύξεις τέτοιου τύπου καθιστούν υποκριτές τους εκφραστές τους, αφού αυτοί οι ίδιοι είναι που τόσα χρόνια διαστρεβλώνουν την ιστορία για το πολιτικό τους συμφέρον. Απόδειξη της υποκριτικής τους στάσης είναι πως ενώ καταδικάζουν τις πράξεις βίας που προκαλεί η έξαρση του εθνικισμού, την ίδια στιγμή αυτοί τον αναπαράγουν με τις θέσεις τους. Είναι αυτοί που θεμελίωσαν την πολιτική τους χαλιναγωγώντας μεγάλο μέρος του κυπριακού πληθυσμού στα πλαίσια της ενότητας του ελληνικού έθνους, στα πλαίσια της συνέχειας του ελληνισμού ως μάταιου αυτοσκοπού. Καθετί λοιπόν που υπονομεύει την εθνική ολοκλήρωση, όπως αυτοί την εννοούν, είναι απειλή για την ύπαρξή τους.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διαχωρίσουμε το ΑΚΕΛ από τα υπόλοιπα κόμματα αφού η σκοπιά με την οποία αντιμετωπίζει την ιστορία είναι διαφορετική. Η στάση όμως του ΑΚΕΛ απέναντι σε όσους του επιτίθενται, ειδικά απέναντι στα κόμματα της συγκυβέρνησης, εξακολουθεί να είναι αυτή του “συμβιβασμού” των διαφορών και όχι της ευθείας και μετωπικής σύγκρουσης, που είναι αναγκαία για την έμπρακτη προώθηση αυτής της λογικής και την υιοθέτησή της από την κοινωνία. Άλλωστε, εθνικιστικές με προοδευτικές αντιλήψεις δε μπορούν να συμβιβαστούν. Η μάχη για την αλλαγή των σχολικών βιβλίων δεν είναι απλά μία μάχη ιδεών, αφού έχει άμεσο αντίκτυπο στο ίδιο το κυπριακό. Παρά την όποια βούληση, το ΑΚΕΛ δε στάθηκε ικανό να διατυπώσει ξεκάθαρα τις θέσεις του ούτε και να τις υπερασπιστεί, αφού μόλις δέχτηκε τις πιέσεις των υπόλοιπων κομμάτων και της Εκκλησίας υποχώρησε. Επίσης, δε δίνει την έγκριση να επισκεφθούν Τ/Κ εκπαιδευτικοί ελληνοκυπριακά σχολεία (πράγμα που έγινε σε τουρκοκυπριακά σχολεία με Ε/Κ εκπαιδευτικούς), ενδίδοντας έτσι και πάλι στις πιέσεις των εθνικιστικών κύκλων. Στην τουρκοκυπριακή πλευρά η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Δάσκαλοι και καθηγητές αγωνίστηκαν και πίεσαν το “κατοχικό καθεστώς” να προχωρήσει στην αλλαγή των βιβλίων ιστορίας, στην κατεύθυνση της επαναπροσέγγισης. Αυτό το γεγονός πρέπει να θορυβήσει και τη δική μας πλευρά, αν λάβουμε υπόψη ότι οι αλλαγές έχουν γίνει εδώ και τρία χρόνια.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η αλλαγή των βιβλίων ιστορίας, σε μία πιο αντικειμενική κατεύθυνση, που θα παρουσιάζει τη συμπόρευση του κυπριακού λαού αλλά και τα ολέθρια λάθη του παρελθόντος, είναι πραγματικά αναγκαία. Σε αυτή την ιστορία πρέπει να συμβάλουμε και εμείς, γιατί το ζήτημα αυτό είναι μεγάλης σημασίας και για την επανένωση της Κύπρου.

ΑΝεξάρτητηΑριστερήΤΡΟΠΗ

Πρωτοβουλία Κυπραίων Φοιτητών

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »

Γενική Συνέλευση ΕΦΕΚ – Κυριακή 7/12

Posted by anatropipkf στο 1 Δεκέμβριος, 2008

….και ξαφνικά κάποιοι περίεργοι τύποι εμφανίστηκαν στις διαδικασίες των Κυπρίων φοιτητών. Τους λένε λέει «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» και είναι ανεξάρτητοι και αριστεροί. Πού στο καλό βρέθηκαν και γιατί προσπαθούν να ταράξουν τα ήρεμα λιμνάζοντα νερά του κυπριακού φοιτητικού κινήματος;

Οι περισσότεροι από μας βρεθήκαμε στους δρόμους και τα αμφιθέατρα της Αθήνας τον Μάιο του 2006 και το χειμώνα του 2007. Μέσα από το μεγάλο φοιτητικό κίνημα, κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 και του νέου νόμου πλαίσιο, δώσαμε για πρώτη φορά κοινούς αγώνες. Ε… και αφού είμαστε όλοι Κύπριοι και αγανακτισμένοι από την αδρανή, κυπριακή, φοιτητική πραγματικότητα, αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΑΝεξάρτητη Αριστερή ΤΡΟΠΗ δηλαδή:

Αριστερή: Με όπλα μας τις συλλογικές διαδικασίες και τα κινήματα, με σεβασμό στον πλουραλισμό και την ιδιαιτερότητα και ενάντια στις λογικές του ατομικισμού, της παθητικότητας, της ανάθεσης και του εφησυχασμού, διεκδικούμε ένα κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Αγωνιζόμαστε για ένα ισχυρό κίνημα ικανό να συγκρουστεί με τις κυρίαρχες πολιτικές.

Ανεξάρτητη: Είμαστε μια συλλογικότητα χωρίς κομματικές δεσμεύσεις, όπως η άνωθεν «γραμμή» και η οικονομική εξάρτηση. Απορρίπτουμε τις ιεραρχίες, τους ειδικούς και κάθε λογής «Βίβλους». Αποφασίζουμε αμεσοδημοκρατικά και με διάλογο, μέσα από ανοιχτές διαδικασίες (σχήμα), στις οποίες μπορεί να συμμετέχει αλλά και να τις συγκαλέσει οποιοσδήποτε. Γιατί το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται το πανεπιστήμιο, αλλά και ευρύτερα η κοινωνία μας, είναι η εδραίωση μιας λογικής μεταβίβασης της πολιτικής από τους λίγους φωτισμένους πατέρες στους πολλούς ταπεινούς ακόλουθους.

Πιστεύουμε ότι οι φοιτητές μπορούν και πρέπει να κινητοποιούνται και να παρεμβαίνουν στα διάφορα κοινωνικά-πολιτικά-οικονομικά ζητήματα που προκύπτουν και ένας φοιτητικός σύλλογος όπως είναι η Ε.Φ.Ε.Κ, όταν λειτουργεί με τις δομές και τους όρους που θεωρούμε αποτελεσματικούς, μπορεί να τους δώσει τη δυνατότητα. Επιλέγουμε έτσι ανάμεσα στις δράσεις μας να συμμετέχουμε και στην Ε.Φ.Ε.Κ.

Τροπή: Εκτός από τις συζητήσεις και τη θεωρητική ζύμωσή μας μέσα στο σχήμα, επιδιώκουμε και θα προσπαθήσουμε με τις δράσεις μας να αλλάξουμε τα προβληματικά στοιχεία της Ε.Φ.Ε.Κ.

Είναι αδιανόητο για μας το όργανο έκφρασής μας, να επιτρέπει την αναπαραγωγή εθνικιστικών και μισαλλόδοξων θεωριών (εκτός από τη χάρη έχει και το όνομα: Εθνική(!) Φοιτητική Ένωση Κυπρίων) και ακόμα πιο εξωφρενικό, να συμμετέχουμε σε αυτό αποδεχόμενοι ρατσιστικά και φασιστικά στοιχεία.

Όσον αφορά τώρα στη δομή και στη λειτουργία της, υποστηρίζουμε τον περιορισμό του ρόλου του Δ.Σ και τη μεταφορά της διαδικασίας των αποφάσεων στις Γενικές Συνελεύσεις, που σαφώς θα πρέπει να είναι περισσότερες και συχνότερες. Η δυνατότητα της αμεσοδημοκρατίας υπάρχει και οι αποφάσεις μπορούν να είναι στα χέρια μας. Σκεφτείτε το, αφού μπορούμε να αποφασίζουμε εμείς γιατί να δίνουμε το δικαίωμα σε άλλους;

Βέβαια, εκτός από την μεγαλύτερη συχνότητα των Γ.Σ κρίνουμε απαραίτητο, για να καταστούν λειτουργικές, να αλλάξουμε τον στείρο γραφειοκρατικό χαρακτήρα τους, προϊόν του φόβου των παρατάξεων για πραγματικό άνοιγμα του διαλόγου μέσα σε αυτές. Η Γ.Σ πρέπει να αποτελεί πεδίο ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης που να καταλήγει σε απόφαση και όχι τόπο ανακοίνωσης διακηρυγμάτων και απολογισμού δύναμης των κομμάτων.

Δεν διερωτηθήκατε ποτέ γιατί δεν ισχύουν τα πιο κάτω στις Γ.Σ της Ε.Φ.Ε.Κ;

* Συγκρότηση ανοικτού προεδρείου με δικαίωμα συμμετοχής κάθε φοιτητή που το επιθυμεί και εκπροσώπηση της κάθε παράταξης που επικυρώνεται από το σώμα της Συνέλευσης.

* Διεξαγωγή γύρου ερωτήσεων μετά τη λήξη κάθε τοποθέτησης, από όποιον το επιθυμεί.

* Δικαίωμα τοποθέτησης και κατάθεσης ψηφισμάτων και από όποιον φοιτητή το επιθυμεί. Τα ψηφίσματα να κατατίθενται και να ψηφίζονται αμέσως μετά το τέλος της συζήτησης των αντίστοιχων θεμάτων ώστε να αποτελούν τη φυσική απόληξη της πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι να μετατίθενται στο τέλος της Γ.Σ.

* Η ψήφιση της εφορευτικής επιτροπής να διεξάγεται στο τέλος της Γ.Σ.

Το ενδιαφέρον, η συμμετοχή και ο αγώνας δεν περιορίζονται στα φοιτητικά ζητήματα. Είναι μια στάση ζωής που πρέπει να αποκτήσουμε, που πρέπει να καλλιεργήσουμε. Σήμερα είμαστε φοιτητές, αύριο εργαζόμενοι, δεν είμαστε όμως έρμαιο κανενός.

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ, ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΟΠΛΑ ΜΑΣ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Ε.Φ.Ε.Κ ΣΤΙΣ 7/12/2008

Το κάλεσμα στη Γενική συνέλευση σε μορφή αρχείου word

Μπροσούρα για την Συνέλευση

Μπροσούρα για τη συνέλευση σε εκτυπώσιμη(Α4) μορφή

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »