ΑΝ.Α.ΤΡΟΠΗ πρωτοβουλία κυπρίων φοιτητών

Ανοιχτή συζήτηση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων για το Κυπριακό

Posted by anatropipkf στο 31 Δεκέμβριος, 2008

Πρωτοβουλίες κοινής δράσης για την επανένωση

Παρασκευή 2/1/2009  στις 4:00μ.μ
στα «καλά καθούμενα» (στην δεύτερη αίθουσα, πίσω από το καφέ), Λευκωσία

Πιστεύουμε ότι σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι να συζητήσουμε, να αποφασίσουμε και να κάνουμε πράγματα μαζί για την επανένωση του νησιού μας. Αυτή η συζήτηση μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για όλο τον κόσμο και τις οργανώσεις που στοχεύουν την επανένωση, να συναντηθούμε, να εκφράσουμε τις απόψεις μας και να οργανώσουμε δράσεις μαζί. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο τους πολιτικούς αρχηγούς να αποφσίζουν για μας. Μπορούμε εμείς οι ίδιοι να διεκδικήσουμε και να αγωνιστούμε για αυτά που πιστεύουμε ότι είναι τα κοινά μας συμφέροντα.

Το κάλεσμα στην συζήτηση αυτή προήλθε από πρωτοβουλία της ΑΝ.Α.ΤΡΟΠΗΣ και φοιτητών της KGP, με σκοπό να δώσει ένα ανοιχτό χώρο δράσης για όλους, να εμπλέξει και να φέρει κοντά νέους και από τις δύο πλευρές.

Επίσης την ίδια μέρα, Παρασκευή 2/1, στις 3:00μ.μ στο πέρασμα της οδού Λήδρας, θα γίνει συμβολικό «δικοινοτικό κόψιμο της βασιλόπιττας» με την ευκαιρεία του νέου χρόνου. Την εκδήλωση καλεί η δικοινοτική πλατφόρμα ε/κυπρίων και τ/κυπρίων εκπαιδευτικών.

——————————————————————————————

Open discussion of greekcypriots and tukishcypriots about the cyprus issue
Initiatives of common action for reunification

We believe that it is necessary to discuss, decide and do things together for the unification of our island. This discussion can be an important step, for all people and organisations that aim the unification of Cyprus, to meet, express our views and organise actions together. We cannot keep on waiting the political leaders to decide for us. We can demand and fight for what we believe is our common interest.

The call to this discussion is an initiative of some students (Anatropi in Athens and KGP England), aiming to create an open space for all of us, to involve and bring together youth from both sides.

The discussion will take place on:

Friday, 2nd January 2009, 4:00pm
at «kala kathoumena» cafe(at the second room behind the cafe), South part of Nicosia.
It is just one minute walk from Ledras/Lokmaci passage.

Also, on the same day at 3:00pm, at Ledra/Lokmaci passage, the «platform of greekcypriot and turkishcypriot teachers» calls for a bi-communal symbolic event. We will cut the traditional «new year’s pie» to celebrate together the new year.

Advertisements

Posted in Δράσεις - Γεγονότα | Leave a Comment »

MERRY CRISIS AND HAPPY NEW FEAR!!!

Posted by anatropipkf στο 31 Δεκέμβριος, 2008

(σύνθημα γραμμένο σε μια κατεστραμμένη τράπεζα στο κέντρο της Αθήνας)

Και με ένα ΜΠΑΜ σε τόσο λίγο χρόνο κατέρρευσαν όλοι οι μύθοι της μικροαστικής ευτυχίας μιας ολόκληρης κοινωνίας… Σίγουρα αυτά τα Χριστούγεννα δεν είναι αυτά που ονειρευόταν η Αθηναϊκή πρωτεύουσα…είναι μάλλον καλύτερα! Από τον βαθύ ύπνο του κοινωνικού εφησυχασμού, η Ελλάδα ξύπνησε να δει τα παιδιά της να σπάνε την βιτρίνα, όχι τόσο των πρωτοκλασάτων μαγαζιών στην Ερμού (ας μην τα θρηνήσουμε άλλο, όλα είναι ασφαλισμένα κι όλα θα πάρουν επιπλέον αποζημίωση από την κυβέρνηση), αλλά την βιτρίνα των αυταπατών που για χρόνια καλλιεργούνται στην κοινωνία…

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά συνθήματα που φώναζε πλήθος κόσμου τις τελευταίες μέρες σ’ όλη την Ελλάδα ήταν πως «αυτή η σφαίρα δεν έπεσε τυχαία», αλλά στόχευε την νεολαία. Και πράγματι είναι ίσως από τα πιο πληττόμενα κομμάτια κάθε δυτικής κοινωνίας. Σκληροί εκπαιδευτικοί μηχανισμοί, με ασφυκτικά προγράμματα σπουδών που καλύτερα σε διδάσκουν τον ανταγωνισμό παρά κάτι άλλο, σιγά-σιγά σε προετοιμάζουν γι’ αυτό που θα ακολουθήσει: ελαστικές συνθήκες εργασίας, ανεργία, κακές αμοιβές, άγχος, ανασφάλεια. Ο μύθος και το όνειρο «μιας καλής ζωής» που έριξε χιλιάδες νέων στο πανεπιστήμιο σήμερα το μόνο που μπορεί να τους εγγυηθεί είναι πως το πτυχίο τους δεν είναι αρκετό.

Δεν είναι νομοτελειακό να λέγαμε πως τέτοιες εκρήξεις είναι αναπόφευκτο να εμφανίζονται και να ταρακουνούν τα λιμνάζοντα νερά της καθημερινότητας μας. Η κρατική καταστολή δεν είναι μόνο μια αφορμή, εντούτοις δεν είναι και η μόνη αιτία αυτής της τεράστιας κοινωνικής έκρηξης.. Μια σειρά από γεγονότα ήταν καθοριστικά: η οικονομική κρίση, η σκληρά νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολούθησε από το 2004 η ΝΔ, η άρνηση οποιασδήποτε υποχώρησης απέναντι στα αιτήματα της νεολαίας και των εργαζομένων, η σκλήρυνση της στάσης των κατασταλτικών μηχανισμών απέναντι στα κινητοποιημένα στρώματα, η κοινωνική απομόνωση και συνεχής εκμετάλλευση των μεταναστών, η σωρεία αντιλαϊκών μέτρων, δημιούργησαν μια συσσωρευμένη δυσαρέσκεια. Τη δυσαρέσκεια που αποτέλεσε την πρώτη ύλη για τη μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη από τη μεταπολίτευση και μετά.

Ούτε η δολοφονία του 15χρονου είναι ένα τυχαίο γεγονός, «μεμονωμένο περιστατικό» όπως αρέσκονται να το αποκαλούν τα ΜΜΕ, πολύ περισσότερο δεν εξαντλείται σε ένα παραστράτημα ενός ευέξαπτου αστυνομικού… Είναι αποτέλεσμα μιας σειράς πολιτικών επιλογών που δεν εξαντλούνται στις αποφάσεις αυτής της κυβέρνησης. Γι’ αυτό και υπάρχουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες τόσο γι’ αυτή τη δολοφονία, όσο και γι’ αυτές που προηγήθηκαν, όχι χρόνια πριν αλλά φέτος (μια γυναίκα 40 χρονών δολοφονήθηκε σε κινητοποιήσεις στην Κέρκυρα ενάντια στην εγκατάσταση ΧΥΤΑ στην περιοχή τους, ένας Πακιστανός ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από αστυνομικές δυνάμεις σε διαμαρτυρία για την εξασφάλιση πράσινης κάρτας), χώρια οι παράπλευρες απώλειες (αλόγιστη χρήση χημικών κατά των διαδηλωτών, ξυλοδαρμοί και συλλήψεις χωρίς αιτία). Το ασφυκτικό κλίμα της κρατικής καταστολής βρήκε την απάντηση του σ’ αυτή την πρωτόγνωρη έκρηξη μέσα από τις πέτρες, τα νεράντζια και τις επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα που πραγματοποιούσαν μαθητές και φοιτητές.

Αν για την Κύπρο τα γεγονότα αυτά φαίνονται ξένα και μακρινά, αν κάποιοι τα επικροτούν μόνο και μόνο για να συντηρήσουν τη αυταπάτη της καθόλα «δημοκρατικής» κυπριακής κοινωνίας, έχει σημασία να διευκρινίσουμε τα εξής: πως οι αιτίες που άναψαν τις φωτιές του Δεκέμβρη δεν είναι άσχετες με μας αλλά χτυπούν βαριά στον πυρήνα της κυπριακής πραγματικότητας. Στον ξυλοδαρμό των δύο φοιτητών από την αστυνομία πριν 3 χρόνια, στη δολοφονία του Σύρου μετανάστη που τόλμησε να κυκλοφορεί «λαθραία», στο εκπαιδευτικό σύστημα που ενώ δεν σου αφήνει χρόνο να ανασάνεις σε προετοιμάζει για να τρέχεις μια ζωή να ξεπληρώσεις τα δάνεια στις τράπεζες, στο μεσαιωνικό καθεστώς υπερεκμετάλλευσης που έχουμε επιβάλει στους μετανάστες που μας «κλέβουν τις δουλειές». Και αν η αστυνομία δεν έχει δείξει τον πραγματικό κατασταλτικό της ρόλο όπως στην Ελλάδα, είναι γιατί εδώ δυστυχώς δεν έχουμε ακόμα αντιδράσει.

Σαν φοιτητές που είχαμε την ευτυχία να συμμετάσχουμε σ’ αυτές τις κινητοποιήσεις θα θέλαμε να μεταφέρουμε το αίσθημα ελπίδας που έδωσε στην κοινωνία αυτή η εξέγερση. Της ελπίδας πως μόνο οι ανυποχώρητοι, συλλογικοί κι ακηδεμόνευτοι αγώνες, των εργαζομένων και της νεολαίας μπορούν να φέρουν πραγματικές αλλαγές, πως μόνο έτσι διασφαλίζουμε και κερδίζουμε το αύριο! Αν όλος ο πολιτικός κόσμος, κόμματα και παρατάξεις είτε δαγκώνοντας είτε φιλώντας το χέρι των διαδηλωτών προσπαθούν να καπηλευτούν και να εκμεταλλευτούν αυτούς τους αγώνες, αν ισχυρίζονται πως μετά από ότι έγινε έχουν πια συνετιστεί και θα «αναλάβουν» αυτοί για μας, τότε εμείς το μόνο που μπορούμε να τους υποσχεθούμε είναι πως πια δεν υποχωρούμε, πως το ποτάμι πίσω δεν γυρνά…

Ας ελπίσουμε πως ο νέος χρόνος δεν θα μας βρει ξανά σπίτι μας μπροστά απ’ το χαζοκούτι μας , να παρακολουθούμε τα γεγονότα χωρίς να μπορούμε να αποφασίσουμε γι’ αυτά, χωρίς να προσπαθούμε να φέρουμε το κόσμο ανάποδα, πριν μας αναποδογυρίσει αυτός. Ας ελπίσουμε πως αυτή η εξέγερση θα συνεχίζει να τραντάζει τους δρόμους και τις καρδιές μας…

Η λάμψη της εξέγερσης είναι παντοτινή…


Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή opendocument: merry-crisis-and-happy-new-fear.odt
Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή pdf: merry-crisis-and-happy-new-fear.pdf

Posted in Διάφορα, Κείμενα Ανατροπής | Leave a Comment »

Γενική Συνέλευση ΕΦΕΚ – Κυριακή 7/12

Posted by anatropipkf στο 1 Δεκέμβριος, 2008

….και ξαφνικά κάποιοι περίεργοι τύποι εμφανίστηκαν στις διαδικασίες των Κυπρίων φοιτητών. Τους λένε λέει «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» και είναι ανεξάρτητοι και αριστεροί. Πού στο καλό βρέθηκαν και γιατί προσπαθούν να ταράξουν τα ήρεμα λιμνάζοντα νερά του κυπριακού φοιτητικού κινήματος;

Οι περισσότεροι από μας βρεθήκαμε στους δρόμους και τα αμφιθέατρα της Αθήνας τον Μάιο του 2006 και το χειμώνα του 2007. Μέσα από το μεγάλο φοιτητικό κίνημα, κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 και του νέου νόμου πλαίσιο, δώσαμε για πρώτη φορά κοινούς αγώνες. Ε… και αφού είμαστε όλοι Κύπριοι και αγανακτισμένοι από την αδρανή, κυπριακή, φοιτητική πραγματικότητα, αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΑΝεξάρτητη Αριστερή ΤΡΟΠΗ δηλαδή:

Αριστερή: Με όπλα μας τις συλλογικές διαδικασίες και τα κινήματα, με σεβασμό στον πλουραλισμό και την ιδιαιτερότητα και ενάντια στις λογικές του ατομικισμού, της παθητικότητας, της ανάθεσης και του εφησυχασμού, διεκδικούμε ένα κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Αγωνιζόμαστε για ένα ισχυρό κίνημα ικανό να συγκρουστεί με τις κυρίαρχες πολιτικές.

Ανεξάρτητη: Είμαστε μια συλλογικότητα χωρίς κομματικές δεσμεύσεις, όπως η άνωθεν «γραμμή» και η οικονομική εξάρτηση. Απορρίπτουμε τις ιεραρχίες, τους ειδικούς και κάθε λογής «Βίβλους». Αποφασίζουμε αμεσοδημοκρατικά και με διάλογο, μέσα από ανοιχτές διαδικασίες (σχήμα), στις οποίες μπορεί να συμμετέχει αλλά και να τις συγκαλέσει οποιοσδήποτε. Γιατί το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται το πανεπιστήμιο, αλλά και ευρύτερα η κοινωνία μας, είναι η εδραίωση μιας λογικής μεταβίβασης της πολιτικής από τους λίγους φωτισμένους πατέρες στους πολλούς ταπεινούς ακόλουθους.

Πιστεύουμε ότι οι φοιτητές μπορούν και πρέπει να κινητοποιούνται και να παρεμβαίνουν στα διάφορα κοινωνικά-πολιτικά-οικονομικά ζητήματα που προκύπτουν και ένας φοιτητικός σύλλογος όπως είναι η Ε.Φ.Ε.Κ, όταν λειτουργεί με τις δομές και τους όρους που θεωρούμε αποτελεσματικούς, μπορεί να τους δώσει τη δυνατότητα. Επιλέγουμε έτσι ανάμεσα στις δράσεις μας να συμμετέχουμε και στην Ε.Φ.Ε.Κ.

Τροπή: Εκτός από τις συζητήσεις και τη θεωρητική ζύμωσή μας μέσα στο σχήμα, επιδιώκουμε και θα προσπαθήσουμε με τις δράσεις μας να αλλάξουμε τα προβληματικά στοιχεία της Ε.Φ.Ε.Κ.

Είναι αδιανόητο για μας το όργανο έκφρασής μας, να επιτρέπει την αναπαραγωγή εθνικιστικών και μισαλλόδοξων θεωριών (εκτός από τη χάρη έχει και το όνομα: Εθνική(!) Φοιτητική Ένωση Κυπρίων) και ακόμα πιο εξωφρενικό, να συμμετέχουμε σε αυτό αποδεχόμενοι ρατσιστικά και φασιστικά στοιχεία.

Όσον αφορά τώρα στη δομή και στη λειτουργία της, υποστηρίζουμε τον περιορισμό του ρόλου του Δ.Σ και τη μεταφορά της διαδικασίας των αποφάσεων στις Γενικές Συνελεύσεις, που σαφώς θα πρέπει να είναι περισσότερες και συχνότερες. Η δυνατότητα της αμεσοδημοκρατίας υπάρχει και οι αποφάσεις μπορούν να είναι στα χέρια μας. Σκεφτείτε το, αφού μπορούμε να αποφασίζουμε εμείς γιατί να δίνουμε το δικαίωμα σε άλλους;

Βέβαια, εκτός από την μεγαλύτερη συχνότητα των Γ.Σ κρίνουμε απαραίτητο, για να καταστούν λειτουργικές, να αλλάξουμε τον στείρο γραφειοκρατικό χαρακτήρα τους, προϊόν του φόβου των παρατάξεων για πραγματικό άνοιγμα του διαλόγου μέσα σε αυτές. Η Γ.Σ πρέπει να αποτελεί πεδίο ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης που να καταλήγει σε απόφαση και όχι τόπο ανακοίνωσης διακηρυγμάτων και απολογισμού δύναμης των κομμάτων.

Δεν διερωτηθήκατε ποτέ γιατί δεν ισχύουν τα πιο κάτω στις Γ.Σ της Ε.Φ.Ε.Κ;

* Συγκρότηση ανοικτού προεδρείου με δικαίωμα συμμετοχής κάθε φοιτητή που το επιθυμεί και εκπροσώπηση της κάθε παράταξης που επικυρώνεται από το σώμα της Συνέλευσης.

* Διεξαγωγή γύρου ερωτήσεων μετά τη λήξη κάθε τοποθέτησης, από όποιον το επιθυμεί.

* Δικαίωμα τοποθέτησης και κατάθεσης ψηφισμάτων και από όποιον φοιτητή το επιθυμεί. Τα ψηφίσματα να κατατίθενται και να ψηφίζονται αμέσως μετά το τέλος της συζήτησης των αντίστοιχων θεμάτων ώστε να αποτελούν τη φυσική απόληξη της πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι να μετατίθενται στο τέλος της Γ.Σ.

* Η ψήφιση της εφορευτικής επιτροπής να διεξάγεται στο τέλος της Γ.Σ.

Το ενδιαφέρον, η συμμετοχή και ο αγώνας δεν περιορίζονται στα φοιτητικά ζητήματα. Είναι μια στάση ζωής που πρέπει να αποκτήσουμε, που πρέπει να καλλιεργήσουμε. Σήμερα είμαστε φοιτητές, αύριο εργαζόμενοι, δεν είμαστε όμως έρμαιο κανενός.

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ, ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΟΠΛΑ ΜΑΣ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Ε.Φ.Ε.Κ ΣΤΙΣ 7/12/2008

Το κάλεσμα στη Γενική συνέλευση σε μορφή αρχείου word

Μπροσούρα για την Συνέλευση

Μπροσούρα για τη συνέλευση σε εκτυπώσιμη(Α4) μορφή

Posted in Ειδήσεις | Leave a Comment »

Ανοικτή Εκδήλωση – Κυριακή 16 Νοέμβρη

Posted by anatropipkf στο 13 Νοέμβριος, 2008

afisa2

Κάθε χρόνο, η πορεία για την καταδίκη του ψευδοκράτους καταλήγει σε ένα εθνικιστικό παραλήρημα. Τα αντιτουρκικά συνθήματα και γενικότερα η εθνικιστική εκτόνωση μέσα από τα ανάλογα τραγούδια και σημαιοστολίσματα είναι αυτά που κυριαρχούν και αναπόφευκτα χαρακτηρίζουν την πορεία. Από την μια πλευρά οι ελληνικές σημαίες και τα αντίστοιχα συνθήματα που παραπέμπουν σε εθνικιστικές ιδεολογίες, από την άλλη το πλήθος των κυπριακών σημαιών που παρουσιάζεται σαν αντιπρόταγμα, με αποτέλεσμα ένα «ελληνοκυπριακό» εθνικισμό. Όλα αυτά μέσα σ’ ένα κλίμα τρομοκρατίας και υπό την συνοδεία μελών γνωστών φασιστικών οργανώσεων, για τους οποίους η σημερινή πορεία της ΕΦΕΚ, αποτελεί πρόσφορο πεδίο δράσης.

Σαν ΑΝ.Α.ΤΡΟΠΗ, επιλέγουμε ν’ απέχουμε από την συγκεκριμένη πορεία. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να νομιμοποιήσουμε με την παρουσία μας τα εθνικιστικά χαρακτηριστικά που έχει, αρνούμενοι να συμβάλουμε στην ανατροφοδότηση του εθνικιστικού χώρου. Είναι αδιανόητη για μας, η συμπόρευση στον δρόμο μαζί με ακραία εθνικιστικά στοιχεία και αντιλήψεις, που έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με τις πεποιθήσεις μας.

Για μας ο εθνικισμός είναι η ιδεολογία που ανάγει τα όποια κοινά χαρακτηριστικά (καταγωγή, γλώσσα, παράδοση κ.ά.) σε καθοριστικό στοιχείο για την συμβίωση των ανθρώπων εντός ενός κράτους (π.χ. «Η Κύπρος είναι ελληνική»). Σε τελική ανάλυση, εθνικισμό αποτελεί η αίσθηση ανωτερότητας του δικού μας λαού έναντι των άλλων. Είναι η ιδεολογία του συστήματος, με την οποία νομιμοποιείται η εκμετάλλευση των κατώτερων στρωμάτων και μεταναστών. Έτσι καταλήγει όπλο στα χέρια του κράτους για να διασπά τα κοινά συμφέροντα της εργατικής τάξης, ανεξάρτητα εθνικότητας. Εδώ είναι που πρέπει να διδαχθούμε από την πρόσφατη κυπριακή ιστορία, όπου έχουμε πολλές αιματηρές εμπειρίες, με τραγικά αποτελέσματα, που οφείλονται στον εθνικισμό ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων.

Πορείες με τέτοια χαρακτηριστικά δεν βοηθούν στην επίτευξη λύσης του κυπριακού προβλήματος, αντιθέτως οξύνουν τις αντιπαραθέσεις και τις συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν πως το κυπριακό πρόβλημα δεν γεννήθηκε με την τουρκική εισβολή ούτε τελειώνει εκεί. Για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, οι κυρίαρχες τάξεις μέσα και έξω από την Κύπρο έκαναν ό,τι περνούσε απ’ το χέρι τους για να οδηγήσουν τις δύο κοινότητες στη σύγκρουση. Η τουρκική εισβολή αποτελεί το αποκορύφωμα της σύγκρουσης αυτής και την μεγαλύτερη νίκη των θεωριών του διαχωρισμού. Και εδώ πρέπει να αναγνωρίσουμε τις ιδιαίτερες ευθύνες που αναλογούν στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, που, υπό τις κατευθύνσεις της ηγεσίας της, ήταν αυτή που προηγουμένως καταπίεζε οικονομικά και κοινωνικά τους τουρκοκυπρίους.

Ενάντια στα αδιέξοδα και τη διχόνοια που σπέρνουν τα «εθνικά συμφέροντα» της κάθε «πλευράς», προτάσσουμε τους κοινούς αγώνες ελληνοκυπρίων-τουρκοκυπρίων. Το 1948, στις μεγαλειώδεις απεργίες των μεταλλωρύχων, η ενότητα ελληνοκυπρίων τουρκοκυπρίων είναι που έφερε υλικές κατακτήσεις. Σήμερα είναι που πρέπει να αναβιώσουμε και συνεχίσουμε μαζί τον αγώνα των τουρκοκυπρίων του 2003, όταν βγήκαν χιλιάδες στους δρόμους αμφισβητώντας την κυριαρχία της Τουρκίας και ζητώντας την επανένωση της Κύπρου. Σήμερα είναι που ο απλός κόσμος πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για να βρούμε τον κοινό μας βηματισμό.

Posted in Δράσεις - Γεγονότα, ΕΦΕΚ Αθήνας, Εθνικισμός - Ρατσισμός, Κυπριακό | Leave a Comment »

Συγκρότηση της Επιτροπής Επαναπροσέγγισης

Posted by anatropipkf στο 5 Ιουνίου, 2008

Την επόμενη Κυριακή 8/6 ,στις 20:00 στο όικημα της ΕΦΕΚ, θα συνεδριάσει η Επιτροπή Επαναπροσέγγισης της ΕΦΕΚ. Οι συνεδριάσεις είναι ανοικτές. Καλούμε όλους όσους ενδιαφέρονται να έρθουν να ενισχύσουν την επιτροπή και να προτείνουν ιδέες και δράσεις

Posted in Δράσεις - Γεγονότα, ΕΦΕΚ Αθήνας | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Εκδήλωση – Το Κυπριακό μετά τις εκλογές

Posted by anatropipkf στο 18 Απρίλιος, 2008

Παρασκευή 18 Απρίλη, 7:00 μμ, Αιθ. Γκίνη, Πολυτεχνείο

Εκδήλωση:

Το κυπριακό μετά τις εκλογές – Η στάση της αριστεράς και η ανάπτυξη του κινήματος επαναπροσέγγισης

Ομιλητές:

  • Χουριέτ Τούλκα, στέλεχος της πλατφόρμας τ/κ «Αυτή η γή είναι δική μας»
  • Κώστας Αχνίωτης, στέλεχος της πλατφόρμας ε/κ – τ/κ εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος»
  • Φώτης Μπενίσλου, πολιτική οργάνωση Yeni Yol Τουρκίας
  • μέλος του σχήματος κυπρίων φοιτητών Αθήνας Ανατροπή

Τόπος-Χρόνος:

Διοργανωτές: ΟΚΔΕ – Σπάρτακος, Κόκκινο, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Ομάδα Ρόζα

Posted in Δράσεις - Γεγονότα | 3 Σχόλια »

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Posted by anatropipkf στο 1 Απρίλιος, 2008

Ψήφισμα – πρόταση που καταθέσαμε στην Γενική Συνέλευση της ΕΦΕΚ στις 30/03

Επειδή το κυπριακό ανοίγει εκ νέου και με πολύ επιτακτικό τρόπο, προτείνουμε να συγκροτηθεί μία ανοικτή επιτροπή επαναπροσέγγισης στα πλαίσια της ΕΦΕΚ, με την ελεύθερη συμμετοχή κάθε μέλους του συλλόγου ανεξαρτήτως παράταξης. Σκοπός της θα είναι να συντονιστεί με Τ/Κ συμπατριώτες μας και να καλέσει σε κοινές εκδηλώσεις και δράσεις σε Ελλάδα και Κύπρο, σε μία κατεύθυνση ουσιαστικής επαναπροσέγγισης και πραγματικής ενοποίησης του κυπριακού λαού. Θεωρούμε πως είναι ο μόνος τρόπος για να εμπλακεί κάθε φοιτητής που επιδιώκει την ουσιαστική συζήτηση και δράση για να βρούμε ξανά όσα μας ενώνουν με τους Τ/Κ, αφήνοντας πίσω όσα μας χωρίζουν.

Posted in Κυπριακό, Κείμενα Ανατροπής, Ψηφίσματα | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Posted by anatropipkf στο 1 Απρίλιος, 2008

Η πρόταση που καταθέσαμε στην αρχή της Γενικής Συνέλευσης για την διαδικασία

Για μια πιο αμεσοδημοκρατική, πιο πολιτική και πιο ζωντανή διαδικασία προτείνουμε τα εξής:

  • Συγκρότηση ανοιχτού προεδρείου, με δικαίωμα συμμετοχής κάθε φοιτητή που το επιθυμεί και εκπροσώπηση της κάθε παράταξης, που θα επικυρώνεται από το σώμα της συνέλευσης.

  • Διεξαγωγή γύρου ερωτήσεων μετά τη λήξη κάθε τοποθέτησης από όποιον το επιθυμεί.

  • Δικαίωμα τοποθέτησης και κατάθεσης ψηφισμάτων από οποιοδήποτε φοιτητή το επιθυμεί.

  • Τα ψηφίσματα να κατατίθενται και να ψηφίζονται αμέσως μετά το τέλος της συζήτησης των αντίστοιχων θεμάτων και όχι στο τέλος της Γενικής Συνέλευσης.

  • Η ψήφιση της εφορευτικής επιτροπής να διεξάγεται στο τέλος της συνέλευσης.

Posted in ΕΦΕΚ Αθήνας, Κείμενα Ανατροπής, Ψηφίσματα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

ΣΠΑΜΕ ΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ

Posted by anatropipkf στο 1 Απρίλιος, 2008

Το άνοιγμα της οδού Λήδρας, οι πρώτες επαφές και συμφωνίες ανάμεσα στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων δείχνουν ότι το ζήτημα της επίλυσης του κυπριακού ανοίγει εκ νέου με πιο επιτακτικούς όρους, μετά από ένα μεγάλο διάστημα αδράνειας. Η απομάκρυνση του Παπαδόπουλου από την προεδρεία, μετά από μία θητεία που κατάφερε να παγιώσει ακόμα περισσότερο τα τετελεσμένα της εισβολής και τη διχοτόμηση καθώς και να κλείσει κάθε δίοδο επικοινωνίας ανάμεσα στις δύο κοινότητες, δημιουργεί νέα δεδομένα. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί συνέχεια μίας σειράς γεγονότων ιστορικής σημασίας, με απαρχή την εξέγερση των Τ/Κ το 2002-2003, το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 και τις διαδικασίες επίλυσης του κυπριακού, με αποκορύφωμα το σχέδιο Ανάν και το δημοψήφισμα.

Το 2003, δεκάδες χιλιάδες Τουρκοκύπριοι ξεσηκώθηκαν και βγήκαν στους δρόμους, απαιτώντας την επανένωση της Κύπρου, την αποχώρηση του τουρκικού στρατού και του Ντενκτάς από την ηγεσία. Παρά το κλίμα τρομοκράτησης που επικρατούσε λόγω του κατοχικού στρατιωτικού καθεστώτος, οι Τ/Κ, οργανωμένοι από τα κάτω, μέσα από συνδικάτα και πολιτικούς χώρους, κυρίως της αριστεράς, με μαχητικότητα και παλμό εξεγέρθηκαν, αναζητώντας μία διέξοδο από την πολιτική και οικονομική καταπίεση, μία διέξοδο από το τέλμα της στασιμότητας στο κυπριακό. Παράλληλα, προσπάθησαν να απευθυνθούν και στους Ε/Κ, δίνοντας το μήνυμα ότι μία δίκαιη λύση μπορεί να προέλθει μέσα από κοινό αγώνα των δύο κοινοτήτων, του κυπριακού λαού. Τη στιγμή όμως που στο βορρά υπήρχε ένας τέτοιος κοινωνικός αναβρασμός, ο νότος βρισκόταν σε περίοδο προεκλογικής εκστρατείας με αποτέλεσμα τα γεγονότα να υποτιμηθούν και να αποσιωποιηθούν. Η ιστορική ευκαιρία για την ουσιαστική ενοποίηση των δύο κοινοτήτων δόθηκε με τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων μερικές βδομάδες μετά. Οι αυθόρμητες διαθέσεις του κόσμου έδειξαν ξεκάθαρα ότι αυτός ο λαός και θέλει και μπορεί να συμβιώσει, να συνεργαστεί και να πορευτεί ενωμένος. Αντίθετα, τα πολιτικά κόμματα και τα ΜΜΕ όχι μόνο περιθωριοποίησαν τον αγώνα των Τ/Κ αλλά ερμήνευσαν και στρεβλά τα γεγονότα, με σκοπό τη δημιουργία ενός κλίματος καχυποψίας και τρομοκρατίας. Έτσι οι Ε/Κ δε μπόρεσαν να αγωνιστούν και να συμπορευτούν με τους Τ/Κ σε μια τόσο κρίσιμη και ελπιδοφόρα στιγμή. Ιδιαίτερα μεγάλες είναι οι ευθύνες της Ε/Κ Αριστεράς, η οποία όφειλε, τιμώντας και την ιστορία της, να αναδείξει το ζήτημα και να κινηθεί σε μία λογική πραγματικής και ουσιαστικής επαναπροσέγγισης, δίνοντας τη δυνατότητα στο λαό να παίρνει την κατάσταση στα χέρια του.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, που εκλέχθηκε με την υποστήριξη σχεδόν όλων των κομμάτων πλην του ΔΗΣΥ, δεν ακολούθησε πολιτική που να συμβαδίζει με τις προσδοκίες του λαού. Αντιθέτως στις διαπραγματεύσεις, αρχικά με τον Ντενκτάς και μετά με τον Ταλάτ, αποδέχτηκε την επιδιαιτησία και τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Και ενώ είχε αποδεκτεί την φιλοσοφία του σχεδίου Ανάν με την στάση του φρόντισε ώστε οι διαπραγματεύσεις να καταλήξουν σε αδιέξοδο. Έτσι κάλεσε τον λαό να απορρίψει ένα σχέδιο που ο ίδιος είχε μεγάλη ευθύνη στη διαμόρφωση του. Με ένα εκβιαστικό τρόπο, τέθηκε στον κυπριακό λαό ένα σχέδιο λύσης, το οποίο κάθε πολιτικός χώρος ερμήνευε με το δικό του τρόπο, πολλές φορές με προπαγάνδα και παραπληροφόρηση, για να επιχειρηματολογήσει υπέρ ή κατά. Δημιουργήθηκε έτσι ένα διχαστικό κλίμα στο εσωτερικό της κάθε κοινότητας. Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ερμηνεύθηκαν επίσης με στρεβλό τρόπο από τις πολιτικές ηγεσίες και οδήγησαν στην έξαρση του εθνικισμού στην Ε/Κ κοινότητα και στην απογοήτευση και την απομάκρυνση των Τ/Κ. Μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από τους Ε/Κ, ακολούθησε μία περίοδος αύξησης του πληθυσμού των εποίκων και μεγάλης οικοδομικής έξαρσης, με την ανάπτυξη επιχειρήσεων τοπικών και μη, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Η συνεχιζόμενη αυτή κατάσταση παγιώνει περαιτέρω τα τετελεσμένα της εισβολής και της διχοτόμησης και δυσχεραίνει σε μεγάλο βαθμό κάθε μετέπειτα προσπάθεια επανένωσης.

Ακριβώς λόγω όλων αυτών των αρνητικών δεδομένων, η εκλογή Χριστόφια στην προεδρεία δημιουργεί πολλές υποχρεώσεις. Το ΑΚΕΛ οφείλει να ανταποκριθεί στην ιστορική του πορεία αλλά και στην πολιτική της επαναπροσέγγισης που διακηρύττει εδώ και πολλά χρόνια, προωθώντας μία λύση βασισμένη στην πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων, βασική προϋπόθεση για μια δίκαιη λύση. Αδιαμφισβήτητα, οι πιέσεις που θα δεχθεί η Ε/Κ ηγεσία για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων ΗΠΑ, ΕΕ και Αγγλίας είναι δεδομένες. HΠΑ και ΕΕ αποσκοπούν στην αξιοποίηση της γεωπολιτικής σημασίας του νησιού, αλλά και στη δυνατότητα να συνεχίσει να αποτελεί οικονομική γέφυρα Ε.Ε-Μέσης Ανατολής-Ρωσίας. Από τη πλευρά τους οι Βρετανοί θα επιδιώξουν η λύση να διατηρεί και να επεκτείνει τις βάσεις τους, όπως και το σχέδιο Ανάν. Επιπλέον το τουρκικό κράτος με την ενισχυμένη στρατιωτική του παρουσία ασκεί διευρυμένες αρμοδιότητες στην χάραξη οικονομικής και πολιτικής γραμμής στο εσωτερικό της Τ/Κ πλευράς. Αντίστοιχα τα ελληνικά συμφέροντα επιδρούν στη χάραξη πολιτικής στην ελληνοκυπριακή πλευρά, εκμεταλλευόμενοι τα εθνικά χαρακτηριστικά των Ε/Κ. Και οι δύο πλευρές επιδιώκουν λύση με βάση τα δικά τους συμφέροντα και όχι με επίκεντρο τον κυπριακό λαό.

Όσο καλές προθέσεις μπορεί και να έχει ο Χριστόφιας για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού, αν δεν υπάρχει ένα ενιαίο κίνημα Ε/κ και Τ/κ, με κοινά αιτήματα και στόχους να αγωνίζεται και να πιέζει, η λύση που θα προκύψει δύσκολα θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Αυτό το κίνημα θα πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο και να κτιστεί από τα κάτω με μαζικούς αγώνες όπως οι μεγαλειώδεις εργατικοί αγώνες το 1948. Αντίστοιχα, μόνο ένα τέτοιο κίνημα θα μπορεί να προκαλεί τριγμούς στις σχέσεις εξάρτησης που έχει η Τ/κ ηγεσία με την Άγκυρα και θα προωθεί μία λύση με κέντρο τον κυπριακό λαό. Τα συμφέροντα του κυπριακού λαού πρέπει να αυτονομηθούν από τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις και τους τυχοδιωκτισμούς των αστικών τάξεων σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία.

Επειδή όμως είναι εύκολο απλά να λες και όχι να πράττεις, αντιλαμβανόμαστε πως είναι αναγκαίο να παρθούν διάφορες πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση αυτή. Επειδή κι εμείς σαν φοιτητές δε μπορούμε να παραμένουμε θεατές και οφείλουμε να βοηθήσουμε στην επίλυση, μπορούμε να κάνουμε συγκεκριμένες κινήσεις. Γι’ αυτό κι εμείς προτείνουμε να συγκροτηθούν ομάδες επαναπροσέγγισης στα πλαίσια του συλλόγου, στις οποίες θα συμμετέχουν Ε/κ και Τ/κ νέοι, που με διάφορες δράσεις σε Ελλάδα και Κύπρο (πχ κοινές εκδηλώσεις, κοινές συζητήσεις, μα κυρίως με κοινές διαμαρτυρίες στο δρόμο) θα παλεύουν για ένα κοινό μέλλον στην ίδια πατρίδα, σε μία κατεύθυνση πραγματικής ενοποίησης του κυπριακού λαού. Και το πιο σημαντικό: να βοηθήσουν στο να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας, πως ο λαός έχει τη δύναμη και πρέπει να πιέσει τις ηγεσίες για να βρεθεί μια λύση που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές. Για να παλέψουμε μαζί ενάντια στον εθνικισμό, μακριά από μητέρες-πατρίδες για να βρούμε ξανά όσα μας ενώνουν, αφήνοντας πίσω όσα πλαστά μας χωρίζουν. Αυτό είναι το σημαντικότερο για να μπορέσει να επιβιώσει όποια λύση κι αν βρεθεί. Το άνοιγμα της Λήδρας είναι ένα θετικό γεγονός, δημιουργεί μια δυναμική που πρέπει να αξιοποιήσουμε προς αυτή τη κατεύθυνση, βάζοντας ακόμα πιο επιτακτικά αιτήματα για άμεση διάνοιξη κι άλλων διόδων, για επιστροφή της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου στους κατοίκους της, για αποστρατικοποίηση.

Σίγουρα το κυπριακό πρόβλημα δε θα λυθεί πλήρως μέσα από τις συνομιλίες, αλλά μέσα από μαζικούς αγώνες. Κάθε σχέδιο όμως, θα πρέπει να εξετάζεται από το πρίσμα της δυνατότητάς του να φέρει τις δύο κοινότητες πιο κοντά, ούτως ώστε να μπορέσουν να παλέψουν από κοινού για κάτι καλύτερο. Η πρόταση μας δεν μπορεί παρά να είναι η προσπάθεια για να βγούνε στο προσκήνιο κοινοί αγώνες Ε/Κ και Τ/Κ, που θα μπορέσουν να πιέσουν τις ηγεσίες και σε ένα πιο προωθημένο στάδιο να αναπτύξουν κοινό αντικατοχικό αλλά και ταξικό αγώνα. Να γίνουν κοινοί αγώνες για κατοχύρωση ενιαίων δικαιωμάτων στο μισθό, τον χρόνο εργασίας, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση, την ελεύθερη μετακίνηση.

Το πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί μόνο μέσα από την απομυθοποίηση του «αόρατου εχθρού» που βρίσκεται στην απέναντι πλευρά και τη συνειδητοποίηση της ενότητας συμφερόντων των εργαζομένων των δυο κοινοτήτων και σίγουρα όχι μέσα από εθνικιστικές κορώνες και τις κραυγές των πατριωτών της κάθε πλευράς.

ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΙΑΙΑ – ΚΥΡΙΑΡΧΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

ΧΩΡΙΣ ΞΕΝΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ – ΧΩΡΙΣ ΕΓΓΥΗΤΡΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Posted in Κυπριακό, Κείμενα Ανατροπής | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Ε.Φ.Ε.Κ., 30/3

Posted by anatropipkf στο 1 Απρίλιος, 2008

…Για να βαδίσουμε στον δρόμο του αγώνα… Η φετινή Γενική Συνέλευση διεξάγεται σε μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδο, τόσο για το κυπριακό όσο και για τα φοιτητικά ζητήματα. Τόσο η ύπαρξη ιδιωτικών πια πανεπιστημίων και η αύξηση των διδάκτρων, όσο και η ασφαλιστική μεταρρύθμιση δημιουργούν την ανάγκη για ανάπτυξη αντιστάσεων και αγώνων. Για τους φοιτητές, αυτό γίνεται μέσω των Γενικών Συνελεύσεων, το μόνο όργανο που μπορεί να συμπεριλάβει όλους τους φοιτητές άρα και να λαμβάνει αποφάσεις πιο δημοκρατικά.

Δυστυχώς όμως, οι ΓΣ στο Σύλλογό μας δε γίνονται με τον τρόπο που θα θέλαμε. Η ΓΣ έχει μετατραπεί από ένα πεδίο ζωντανής διαπάλης ιδεών και συζήτησης, από μία αμεσοδημοκρατική και οργανωμένη από τα κάτω διαδικασία, από μία ενεργό διαδικασία αποφάσεων όπου όλοι οι φοιτητές μπορούν να συμμετέχουν και να συνδιαμορφώνουν στην οποία το ΔΣ οφείλει να λογοδοτεί, σε μια αποστειρωμένη και απολιθωμένη διαδικασία. Απολιθωμένη γιατί ΓΣ διεξάγεται μόνο μια φορά το χρόνο, γιατί δικαίωμα λόγου έχουν μόνο οι παρατάξεις, γιατί δε γίνονται διάλογος και ερωτήσεις στους ομιλητές, γιατί εκεί δε λογοδοτεί στην ουσία το ΔΣ, γιατί ουσιαστικά γίνονται για να εξασφαλιστεί η εκλογική διαδικασία με την εκλογή εφορευτικής επιτροπής.

Μάλιστα η περσινή ΓΣ του Μάη ουσιαστικά δεν έγινε ποτέ, άρχισε και τέλειωσε με τη ψήφιση εφορευτικής επιτροπής αφού μετά έπρεπε να παραδοθεί η αίθουσα (βλέπετε έγινε εκτός ασύλου, σε ξενοδοχείο!).Έτσι καθαρά μόνο από υποχρέωση και όχι από ανάγκη το ΔΣ αποφάσισε να γίνει τον Δεκέμβρη ΓΣ. Η οποία έγινε μέσα σε έντονα προεκλογικό κλίμα και στείρα κομματική αντιπαράθεση και μέσα σε μια προαποφασισμένη διαδικασία που πάρθηκε στο ΔΣ όπου οι κομματικές παρατάξεις, παραβιάζοντας το καταστατικό του συλλόγου (που τόσο συχνά επικαλούνται) απαγόρευσαν σε όποιοδήποτε μέλος του συλλόγου να πάρει το λόγο, δικαίωμα το οποίο είχαν μόνο οι ορισμένοι εκπρόσωποι τους!! Και εδώ έχουμε το οξύμωρο στοιχείο του ότι ενώ η Προοδευτική από τη μια μετατοπίστηκε θετικά για συχνότερη σύγκλιση ΓΣ και δημοκρατικότερη λειτουργία της ΕΦΕΚ, καταθέτοντας σχετικό ψήφισμα(το οποίο υπερψηφίστηκε)από τη άλλη με δική της πρόταση στο ΔΣ αποφασίστηκε η προαναφερόμενη διαδικασία διεξαγωγής της ΓΣ.

Κατά τα άλλα, στη συζήτηση για το Κυπριακό είχαμε τη συνηθισμένη πατριδοκαπηλία και αοριστολογία για το περιεχόμενο της λύσης από όλες σχεδόν τις παρατάξεις και κυρίως από την Πρωτοπορία και το Δράσις-ΚΕΣ. Εμείς είμαστε οι μόνοι που τονίσαμε ότι τους όρους λύσης πρέπει να διαμορφώσει ο λαός, με τη κοινή δράση και συνεργασία Ε/Κ και Τ/Κ και όχι μόνο οι πολιτικές ηγεσίες μακριά από τις διαθέσεις του κόσμου.

Στα φοιτητικά η Πρωτοπορία υπερασπίστηκε με σθένος τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και αποδοκίμασε έντονα τους μεγαλειώδεις αγώνες του ελληνικού φοιτητικού κινήματος, δείχνοντας για ακόμα μια φορά τη συντηρητική και αντιδραστική της άποψη για τη παιδεία. Η Αναγέννηση υπερασπίστηκε τις επιλογές της κυπριακής κυβέρνησης(!) ενώ ο Αγώνας επιδόθηκε σε ένα άκρατο λαϊκισμό παρόλο που απουσίαζε από τις όποιες κινητοποιήσεις έγιναν σε Κύπρο και Ελλάδα. Το Δράσις φλυαρούσε για τη αυτονομία του σε ένα αγώνα δρόμου για να αποδείξει ότι είναι πιο εθνικιστικό από την Πρωτοπορία, χωρίς όμως και αυτό να δείξει σημάδια αντίστασης στη κρατική πολιτική. Από την άλλη η Προοδευτική επανέλαβε τη θέση της για μη κερδοσκοπικά ιδιωτικά πανεπιστήμια και τόνισε τη συμμετοχή της στους αγώνες για να μη περάσει η επέκταση του ορίου αφυπηρέτησης όταν το ίδιο το ΑΚΕΛ στήριζε διατάξεις του νομοσχεδίου, στα πλαίσια υλοποίησης της πολιτικής της Ε.Ε. Εμείς ξεκάθαρα και με σαφήνεια τοποθετηθήκαμε ενάντια στο σύνολο των νομοσχεδίων τόσο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όσο και για τη αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης, καταθέτοντας και σχετικά ψηφίσματα, αλλά και σε ότι αφορά άλλα επιμέρους φοιτητικά αιτήματα. Από κει και πέρα θετικό ήταν ότι πέρασαν ψηφίσματα ενάντια στη αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, καταδίκης της έξαρσης του εθνικισμού, αλληλεγγύης στη Τ/Κ νεολαία, ενάντια στον συναιτερισμό για την Ειρήνη και επιμέρους φοιτητικά ζητήματα όπως επέκταση της κρατικής χορηγίας, τα αεροπορικά ναύλα και οι μετεγγραφές.

Για μας, επειδή ακριβώς η ΓΣ είναι το πιο σημαντικό όργανο λήψης αποφάσεων και το μόνο που μπορεί να εκφράσει τις πραγματικές διαθέσεις των φοιτητών, πρέπει να γίνουν ουσιαστικά βήματα για να ξαναγίνει η Γενική Συνέλευση το ανώτατο όργανο του Συλλόγου. Να ξαναγίνει πεδίο διαπλοκής ιδεών και αντιλήψεων, πεδίο ανοικτής, γόνιμης και ζωντανής αντιπαράθεσης που παρέχει τη δυνατότητα ελέγχου κάθε εκλελεγμένου οργάνου. Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να αποκτήσει η ΓΣ προς αυτή την κατεύθυνση, είναι τα εξής:

  • Συχνότερη διεξαγωγή ΓΣ, πράγμα που δεν αποτελεί μόνο θέμα κατασταστικού αλλά κυρίαρχα πολιτικής βούλησης. Ειδικότερα Γενικές Συνελεύσεις θα πρέπει να συγκαλούνται για συγκεκριμένα θέματα της συγκυρίας έτσι ώστε να έχουν μια λογική διάρκεια κατά την οποία θα μπορεί να εξαντλείται η συζήτηση και να λαμβάνονται αποφάσεις.
  • Συγκρότηση ανοικτού προεδρείου με δικαίωμα συμμετοχής κάθε φοιτητή που το επιθυμεί και εκπροσώπηση της κάθε παράταξης που θα επικυρώνεται από το σώμα της Συνέλευσης.
  • Διεξαγωγή γύρου ερωτήσεων μετά τη λήξη κάθε τοποθέτησης από όποιον το επιθυμεί.
  • Δικαίωμα τοποθέτησης και κατάθεσης ψηφισμάτων και από οποιοδήποτε φοιτητή το επιθυμεί. Τα ψηφίσματα να κατατίθενται και να ψηφίζονται αμέσως μετά το τέλος της συζήτησης των αντίστοιχων θεμάτων ώστε να αποτελούν την φυσική απόληξη της πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι να μετατίθονται στο τέλος της ΓΣ.
  • Η ψήφιση της εφορευτικής επιτροπής να διεξάγεται στο τέλος της ΓΣ.

Καλούμε όλους τους φοιτητές στηρίξουν το ψήφισμα που θα καταθέσουμε για τη διαδικασία στην αρχή της ΓΣ. Να στηρίξουν το δικαίωμά τους για ενεργό συμμετοχή στη διαμόρφωση των αποφάσεων, να πάρουμε τη κατάσταση στα χέρια μας και να αποφασίσουμε συλλογικά και αμεσοδημοκρατικά για τα ζητήματα που μας αφορούν μακριά από λογικές ανάθεσης και αντιπροσώπευσης, να μη επιτρέψουμε σε κανέναν να παζαρεύει με τα δικαιώματα μας.

Όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις
Αγώνας στα χέρια των φοιτητών

Posted in ΕΦΕΚ Αθήνας, Κείμενα Ανατροπής | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »